 |
Shahvaar Ali Khan - My Blog
I am a proud Pakistani Lahori in love with Bombay!
Related to country: India
available in: (original) | | | | | | | | |
|
SHAHVAAR ALI KHAN
“Haan boss. Mere ko Bandra jaane ka hai…Carter Road.” (Hey boss, I need to go to Bandra…Carter Road) I nonchalantly told our driver, Aslam, after getting out of the Chhatrapati Shivaji International Airport in Mumbai.
My Lahori advertising colleagues who were accompanying me for this particular ad film shoot seemed quite amazed.“Dude, you sound like a local Bombay guy!”
I just reacted with an offhanded smirk, as I was more interested in lighting that cigarette I had desperately wanted to smoke since taking off from Lahore.
This was almost 8 months ago. Today as I watch the catastrophe and the aftermath of the Mumbai mayhem unravel on TV from my home near Model Town, Lahore, I try to grasp the significance of that phrase: “Local Bombay guy!”
What made me switch involuntarily from my usual Punjabized Lahori Urdu to urban colloquial Bambaya Hindi?
Was it that in these past 6 years, since returning from college in the United States, the most time that I had spent in any place, outside of Lahore, was in Bombay?
Or because some of my closest pals during those four unforgettable years at Trinity College, USA were Mumbaikars? They were the bulk of our relatively small, yet diverse South Asian community, where we were enemies, friends and neighbors all at the same time! Despite maintaining our distinctive national and political ethos as Pakistanis, Indians, Nepalis and Bangladeshis, we were a tightly knit composite ‘desi gang.’ Our camaraderie was so solid that we shared anything and everything under the sun; apart from underwears! And yet we had heated debates and fights on issues ranging from Kashmir to majoritarianism to communalism. Ironically, the last memory that I have of Trinity is of an Indian friend wiping tears off his eyes, while I glanced through the rear view mirror of the cab taking me to the airport.
Or was the root of my Bombay accent an excessive diet of Bollywood? I remember when most kids watched Mickey Mouse cartoons, I was more engrossed in a Deewar or Sholay!
Perhaps all of the above, but something more!
***************************************************
“So, my sweetheart back home writes to me and wants to know what this gal in Bombay’s got that she hasn’t got. So I just write back to her and say, Nothin’, honey. Only she’s got it here!” Alvah Cecil Bessie
Yes. I am a born and bred proud Pakistani Lahori, who is unapologetically and madly in love with Bombay with no qualms in saying that again and again! Unlike my parents’ generation that was born in the midst of the partition hangover, my Pakistaniat (identity as a Pakistani) is beyond being just ‘anti-India’. After Lahore, Mumbai is my second home, where some of my Hindu, Muslim, Sikh, Christian and Parsi friends live with their families; where I have been welcomed unconditionally, in fact often causing a rift between different aunts and uncles!
“Ali, you have to come straight to our place from the airport,” says a friend’s father.
“Okay, then you must stay with us later and leave for the airport from our place,” rebuts another aunt!
Sitting amongst them, in either their living rooms or sports bars, I have also watched and openly supported my Pakistani cricket heroes during the closest of India-Pakistan cricket matches. By the way, it’s the best feeling in the world watching Pakistan beat India when you are surrounded by Indian fans on Indian soil! However, after all the heated sloganeering and patriotic chanting, we usually always made up instantly and went out to party together at one of those bustling hang out spots at Pali Hill. The characteristic Bombay drizzle brought the temperatures further down!
And this is what I admire most about Bombay. Its charm has managed to even permeate through my “Pakistani” reality, but without offsetting it.
Right-wing engineered riots and innate nationalistic biases aside, the avant-garde cosmopolitan Mumbaikar, in essence, is a relativist — culturally, ethnically and religiously accommodative, despite sometimes being very devout in his personal life. He could even be living in his Marathi, Gujrati, or Muslim neighborhood, but works, eats and hangs out in a diverse gang with relative ease. Multi-cultural and secular, at least in spirit, and increasingly testing his threshold to become one in practice as well. Most young Bombayites I have come across are also not in constant denial of the idea and reality of ‘Pakistan’, in contrast to their predecessors.
*********************************************
“Mere jaise ban jaoge , Jab ishq tumhein ho jayega.” Jagjit Singh (You will become like me, when you fall in love)
Bombay is also the city of my dreams; due to my occupation (advertising) and passions (entertainment, film & music). Undeniably, Mumbai is for the egoistically ambitious - the city of the successful, for the successful. Only two types of people live there: strugglers and stars! It’s the desi New York, where competition is sincerely ruthless and opportunities abound. Only aptitude and performance matter at the end. I have personally experienced that on numerous occasions while working there; once we rejected the daughter of a famous producer after a screen test without taking any unwarranted pressure. Another time, after a session with a famous music director, who was giving me feedback on my music, I thanked him for the help. However, his response was blunt: “Ali mian! Remember one thing bro. In this city, no one does any favor for anyone. It’s all business.” This is Bombay for you!
Nevertheless, I am not trying to imply in any sense that Bombay is a utopian paradise completely free of bias, nepotism and corruption. It indeed has all these vices of a typical South Asian city in abundance, but genuine talent and perseverance are characteristics highly valued in Bombay. In a nutshell, the place doesn’t discourage dreamers — rather it challenges the extent of their madness! Perhaps, that is also why Bollywood has wholeheartedly, and without prejudice, embraced a Nusrat/Rahat Fateh Ali Khan, Ghulam Ali, Atif Aslam, Shafqat Amanat Ali, Ali Zafar, and recently, Javed Sheikh; all Pakistanis, but gifted.
Mumbai is also the stage where many of my mentors from Guru Dutt to Sahir to Rafi to Javed Akhtar to Prasoon Joshi have realized their dreams and I emulate them as a self-obsessed quixotic! Therefore, I have always felt a sense of spiritual belonging and affinity with Bombay, regardless of my Pakistani nationality. It has been as much mine as any Indian’s and in that sense, I feel, I am a “local Bombay guy”!
**********************************************
“Is Dawood living in Karachi? Have you seen any terrorist camps in Pakistan? Arre, haven’t you always stayed at the Taj or Oberoi?”
These days Mumbai has estranged me. Out of the blue, extraneous, irrelevant and alien questions are being asked by some of my Bombay friends. Queries that would have perhaps made more sense had I been the Pakistani President or the army chief! Unfortunately, I am just an ad man or at most a writer-singer.
Justifiably, for the moment, Mumbai seems anguished, traumatized and hurt. So am I. Yet, while most have been cordial, even my heartfelt commiserations have not gone down well with a few.
The newspaper headlines put it very aptly — “26/11” is indeed India’s 9/11. Since then, the “Musalman” and “Pakistan” factor has again taken precedent over all other things I represent. Once again, I am suddenly the “other”; being clubbed with those that I detest equally, if not more, since not only do they threaten my life through their recurrent suicide attacks in Pakistan, but also the identity of the community I belong to in this world.
“Oye lekin bhaijaan. Ye kya bakwaas hai yaar?” (Oh brother. What the hell is this dude?) Sometimes now, I also feel like retorting back at India in my Lahori accent. Jingoism is a trait found in abundance on both sides of the border. But we can all do without it!
However, I know, this moment will pass. Such spiritless attacks cannot threaten or transform my Bombay and its tolerant soul. India’s ‘secularism’ and Pakistan’s nascent ‘democracy’ will have to weather this storm as well. ‘Patriotism’ now will have to find a new meaning and another enemy. Both Karam Din and Karam Chand (Karam Din is a typical Muslim name, while Karam Chand is a Hindu name) will have to recollect and evoke the horror of 1947 — not to slash each other’s throats again, but to learn from our regrettable history and this time unite against maniacs that want to ‘divide & rule’ us again, whether in the name of ‘world freedom’ or ‘religion.’
While I write, Peshawar and Karachi have recently been engulfed with terrorist attacks and shoot outs. The trauma of the Islamabad Marriot carnage that occurred a few months ago is still lingering. Indian air force planes have “inadvertently” entered Pakistani airspace. Swat Taliban have announced ban on female education from Jan 15. The Pakistani masses remember and laud Benazir Bhutto, allegedly assassinated by extremist forces, on her 1st death anniversary. And Shiv Sena burns Pakistani music Taliban-style.
Nevertheless, according to Facebook, a few friends from New York City are attending Pakistanis Hold Vigil for Mumbai Victims, while I am thinking about Marine Drive and the aura it exudes, especially when you have a view from the Oberoi.
Lahore, for now, is standing by Mumbai.
**********************************************
The writer is an ad man, currently working on his solo music album and a film script. He can be reached at khanshahvar@gmail.com
Je suis un Lahori pakistanais fier dans l'amour avec Bombay !
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Patron de SHAHVAAR ALI
KHAN « Haan. Seule route de Carter de hai de ka de jaane de Bandra de ko…. » (Hé patron, je dois aller à la route de Bandra… Carter) j'ai par pondération dit notre conducteur, Aslam, après être sorti de l'aéroport international de Chhatrapati Shivaji dans Mumbai.
Mon Lahori annonçant les collègues qui m'accompagnaient pour cette pousse particulière de film d'annonce a semblé tout stupéfiant. « Type, vous ressemblez à d'un type local de Bombay ! »
J'ai juste réagi avec un sourire affecté désinvolte, car j'étais plus intéressé par l'éclairage que la cigarette que j'ai eue a désespérément voulu fumer depuis le décollage de Lahore.
C'était il y a presque 8 mois. Aujourd'hui car j'observe la catastrophe et le lendemain de la mutilation de Mumbai se démêler sur la TV de ma ville modèle proche à la maison, Lahore, j'essaye de saisir la signification de cette expression : « Type local de Bombay ! »
Que m'a fait le commutateur involontairement à partir de mon Punjabized habituel Lahori Urdu à Bambaya familier urbain Hindi ?
Est-ce qu'était-il il ce dedans des ces dernier 6 ans, depuis le renvoi de l'université aux Etats-Unis, la plupart de temps que j'avais passé dans n'importe quel endroit, en dehors de de Lahore, était à Bombay ?
Ou parce que certains de mes Kumpel plus étroits pendant ces quatre années inoubliables à l'université de trinité, Etats-Unis étaient Mumbaikars ? Ils étaient la partie de notre communauté asiatique du sud relativement petite, pourtant diverse, où nous étions des ennemis, des amis et des voisins tous en même temps ! En dépit de maintenir notre éthos national et politique distinctif comme Pakistanais, Indiens, Nepalis et Bangladeshis, nous étions étroitement une troupe composée de desi de `de tricotage.' Notre camaraderie était si pleine que nous ayons partagé n'importe quoi et tout sous le soleil ; indépendamment des underwears ! Mais nous avions chauffé des discussions et des combats sur des questions s'étendant du Cachemire au majoritarianism au communalism. Ironiquement, la dernière mémoire que j'ai de la trinité est d'un ami indien que l'essuyage déchire au loin ses yeux, alors que je jetais un coup d'oeil par le miroir rétroviseur de la cabine me portant à l'aéroport.
Ou la racine de mon accent de Bombay était-elle un régime excessif de Bollywood ? Je me rappelle quand la plupart des enfants ont observé des dessins animés de souris de Mickey, je davantage ai été rédigé dans un Deewar ou un Sholay !
Peut-être tout les ci-dessus, mais quelque chose plus !
Le ***************************************************
« ainsi, ma maison de dos de chéri m'écrit et veut savoir ce qui ce gallon à Bombay passé qu'elle n'a pas obtenu. Ristourne tellement I juste à elle et à la parole, Nothin', miel. Seulement elle l'a ici ! » Alvah Cecil Bessie
oui. Je suis un Lahori pakistanais fier né et multiplié, qui est unapologetically et follement dans l'amour avec Bombay sans des scrupules en disant cela à plusieurs reprises ! À la différence de mes parents' génération qui sont nés au milieu de la gueule de bois de cloison, mon Pakistaniat (identité en tant que Pakistanais) est au delà d'être `juste anti-Inde'. Après Lahore, Mumbai est ma résidence secondaire, où une partie de mes amis indous, musulmans, sikhs, de chrétien et de Parsi vit avec leurs familles ; là où j'ai été accueilli sans réserve, en fait causant souvent une crevasse entre différents tantes et oncles !
« Ali, vous devez venir directement à notre endroit de l'aéroport, » dit le père d'un ami.
« Correct, alors vous devez rester avec nous plus tard et partir pour l'aéroport de notre endroit, » a réfuté une autre tante !
Se reposant parmi eux, dans leurs salles de séjour ou barres de sports, j'ai également observé et ai ouvrir soutenu mes héros pakistanais de cricket pendant le plus étroit des matchs de cricket du l'Inde-Pakistan. D'ailleurs, c'est le meilleur sentiment au monde observant le battement Inde du Pakistan quand vous êtes entouré par les ventilateurs indiens sur le sol indien ! Cependant, après que tout chant sloganeering et patriotique de chauffage, nous habituellement toujours ait composé immédiatement et soit sorti à la partie ensemble à un de ceux s'activant traînez les taches à la colline de Pali. La bruine de Bombay de caractéristique a apporté les températures plus loin vers le bas !
Et est ce ce qui j'admire les la plupart au sujet de Bombay. Son charme est parvenu à imprégner même par ma réalité « pakistanaise », mais sans l'excentrer.
Les émeutes machinées de droite et les polarisations nationalistes innées de côté, l'avant-garde Mumbaikar cosmopolite, essentiellement, est un relativist - culturelement, éthniquement et religieusement accommodative, en dépit parfois d'être très dévottes dans sa vie personnelle. Il pourrait même vivre dans son Marathi, Gujrati, ou voisinage musulman, mais travaille, mange et traîne dans une troupe diverse avec la facilité relative. Multiculturel et séculaire, au moins l'esprit, et en examinant de plus en plus son seuil pour devenir un dans la pratique aussi bien. La plupart des jeunes Bombayites que j'ai trouvé par hasard ne suis également pas dans le démenti constant de l'idée et de la réalité du `Pakistan', contrairement à leurs prédécesseurs.
*********************************************
« Seul jaoge d'interdiction de jaise, jayega de ho de tumhein d'ishq de coup. » Jagjit Singh (Vous deviendrez comme moi, quand vous êtes amoureuse)
Bombay est également la ville de mes rêves ; en raison de mon métier (la publicité) et de passions (divertissement, film et musique). Indéniablement, Mumbai est pour egoistically l'ambitieux - la ville du réussi, pour le réussi. Seulement deux types de personnes vivent là : les strugglers et tient le premier rôle ! C'est le desi New York, où la concurrence est sincèrement impitoyable et les occasions abondent. Seulement l'aptitude et l'exécution importent à l'extrémité. J'ai personnellement éprouvé cela à de nombreuses occasions tout en travaillant là ; une fois que nous rejetions la fille d'un producteur célèbre après un essai d'écran sans ne prendre aucun sans garantie pressurisez. Une autre heure, après une session avec un directeur célèbre de musique, qui me donnait la rétroaction sur ma musique, je l'ai remercié de l'aide. Cependant, sa réponse était émoussée : « Ali mian ! Rappelez-vous un bro de chose. Dans cette ville, personne ne fait n'importe quelle faveur pour n'importe qui. C'est toutes les affaires. » C'est Bombay pour toi !
Néanmoins, je n'essaye pas de n'impliquer dans aucun sens que Bombay est un paradis utopique complètement exempt de la polarisation, du népotisme et de la corruption. Il a en effet tous ces vices d'une ville asiatique du sud typique dans l'abondance, mais le talent et la persévérance véritables sont des caractéristiques fortement évaluées à Bombay. En un mot, l'endroit ne décourage pas des rêveurs - plutôt il défie l'ampleur de leur folie ! Peut-être, c'est également pourquoi Bollywood a de tout coeur, et sans préjudice, a embrassé un Nusrat/Rahat Fateh Ali Khan, Ghulam Ali, Atif Aslam, Shafqat Amanat Ali, Ali Zafar, et récemment, cheik de Javed ; tous les Pakistanais, mais doué.
Mumbai est également l'étape où plusieurs de mes mentors de gourou Dutt à Sahir à Rafi à Javed Akhtar à Prasoon Joshi ont réalisé leurs rêves et je les émule en tant que donquichottesque individu-hanté ! Par conséquent, j'ai toujours senti un sens d'appartenir spirituel et l'affinité avec Bombay, indépendamment de ma nationalité pakistanaise. C'a été autant à moi que l'Indien et dans ce sens, je se sentent, je suis « un type local de Bombay » !
**********************************************
« La vie de Dawood est-elle dans la Karachi ? Avez-vous vu des camps de terroriste au Pakistan ? Arre, ne vous ont pas est toujours resté chez le Taj ou l'Oberoi ? »
De nos jours Mumbai m'a aliéné. Hors du bleu, certains de mes amis posent des questions étrangères, non pertinentes et étrangères de Bombay. Les questions qui auraient peut-être semblé plus de raisonnable ont eu I été le président pakistanais ou le chef d'armée ! Malheureusement, je suis juste un homme d'annonce ou tout au plus un auteur-chanteur.
D'une manière justifiable, pour le moment, Mumbai semble suffri le martyre, traumatisé et blessé. Ainsi AM I. Cependant, alors que les la plupart ont été cordial, même mes miséricordes sincères n'ont pas été vers le bas bien assorties à uns.
Les titres de journal le mettent très convenablement - « 26/11 » est en effet l'Inde 9/11. Depuis lors, le facteur de « Musalman » et du « Pakistan » a encore pris à excédent de précédent toutes autres choses que je représente. De nouveau, je suis soudainement le « autre » ; étant a matraqué avec ceux que je déteste également, sinon plus, puisque non seulement elles menacent ma vie par leurs attaques récurrentes de suicide au Pakistan, mais également l'identité de la communauté que j'appartiens à en ce monde.
« Lekin d'Oye bhaijaan. Hai de bakwaas de kya de Ye yaar ? » (Frère de l'OH. Est diable ce type ?) Parfois maintenant, je me sens également comme répliquer en arrière chez l'Inde dans mon accent de Lahori. Le chauvinisme est un trait trouvé dans l'abondance des deux côtés de la frontière. Mais nous pouvons tout faire sans lui !
Cependant, je sais, ce moment passerai. De telles attaques spiritless ne peuvent pas menacer ou transformer mon Bombay et son âme tolérante. Le sécularisme du `de l'Inde' et la démocratie naissante du `du Pakistan' devront survivre à ceci donnent l'assaut à aussi bien. Le patriotisme de `' maintenant devra trouver une nouvelle signification et un ennemi différent. Le vacarme de Karam et le Karam Chand (le vacarme de Karam est un nom musulman typique, alors que Karam Chand est un nom indou) devront rappeler et évoquer l'horreur de 1947 - ne pas réduire les gorges de chacun encore, mais apprendre de notre histoire regrettable et de cette fois unissent contre les fous qui veulent au `nous divisent et règnent' encore, si au nom de la liberté du monde de `' ou de la religion de `. '
Tandis que j'écris, Peshawar et Karachi ont été récemment engloutis avec des attaques de terroriste et tirent des sorties. Le trauma du carnage d'Islamabad Marriot qui s'est produit il y a quelques mois est encore prolongé. Les avions indiens de l'Armée de l'Air ont « le cubage pakistanais » par distraction entré. Le Taliban de coup ont annoncé l'interdiction de l'éducation femelle à partir du 15 jan. Les masses pakistanaises se rappellent et glorifient Benazir Bhutto, prétendument assassiné par les forces extrémistes, sur son 1er anniversaire de la mort. Et Shiv Sena brûle le Taliban-modèle pakistanais de musique.
Néanmoins, selon Facebook, quelques amis de New York City s'occupent du vigile de prise de Pakistanais pour des victimes de Mumbai, alors que je pense à la commande marine et à l'aura qu'elle exsude, particulièrement quand vous avez une vue de l'Oberoi.
Lahore, pour maintenant, se tient prêt Mumbai.
Le **********************************************
l'auteur est un homme d'annonce, travaillant actuellement à son album solo de musique et à un manuscrit de film. Il peut être atteint à khanshahvar@gmail.com
¡Soy un Lahori paquistaní orgulloso en amor con Bombay!
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Jefe de KHAN “
Haan de SHAHVAAR ALI. Camino mero de Carretero del hai de ka del jaane de Bandra del ko….” (Hey jefe, necesito ir al camino de Bandra… Carretero) nonchalantly dije nuestro conductor, Aslam, después de salir del aeropuerto internacional de Chhatrapati Shivaji en Mumbai.
Mi Lahori que anunciaba a los colegas que me acompañaban para este lanzamiento particular de la película del anuncio se parecía sorprendido absolutamente. ¡“Tipo, usted suena como un individuo local de Bombay! ”
Acabo de reaccionar con offhanded el smirk, pues estaba más interesado en la iluminación que el cigarrillo que tenía deseó desesperadamente fumar desde sacar de Lahore.
Éste era hace casi 8 meses. Hoy como miro la catástrofe y las consecuencias de la mutilación de Mumbai desenredar en la TV de mi ciudad modelo cercana casera, Lahore, intento agarrar la significación de esa frase: ¡“Individuo local de Bombay! ¿”
Qué me hizo el interruptor involuntario de mi Punjabized generalmente Lahori Urdu a Bambaya familiar urbano Hindi?
¿Era ese adentro estos pasado 6 años, desde volver de universidad en los Estados Unidos, la mayoría del tiempo que había pasado en cualquier lugar, fuera de Lahore, estaba en Bombay?
¿O porque algunos de mis pals más cercanos durante esos cuatro años unforgettable en la universidad de la trinidad, los E.E.U.U. eran Mumbaikars? ¡Eran el bulto de nuestra comunidad asiática del sur relativamente pequeña, con todo diversa, donde estábamos enemigos, amigos y vecinos todos al mismo tiempo! A pesar de mantener nuestro ethos nacional y político distintivo como pakistaníes, indios, Nepalis y Bangladeshis, éramos firmemente una cuadrilla compuesta del desi del `del hacer punto.' Nuestro camaraderie era tan sólido que compartimos cualquier cosa y todo debajo del sol; ¡aparte de underwears! Pero habíamos calentado discusiones y luchas en las ediciones que se extendían de Cachemira al majoritarianism al communalism. Irónico, la memoria pasada que tengo de trinidad está de un amigo indio que el limpiar se rasga apagado los ojos, mientras que eché un vistazo a través del espejo retrovisor del taxi que me llevaba al aeropuerto.
¿O era la raíz de mi acento de Bombay una dieta excesiva de Bollywood? ¡Recuerdo cuando la mayoría de los cabritos miraron historietas del ratón de Mickey, yo fui absorbido más en un Deewar o un Sholay!
¡Quizás todo el antedicho, pero algo más!
El ***************************************************
“así pues, mi hogar de la parte posteriora del amor me escribe y desea saber lo que este galón en Bombay conseguida que ella no haya conseguido. Apenas escribo tan de nuevo a ella y digo, Nothin', miel. Solamente ella lo tiene aquí!” Alvah Cecil Bessie
sí. ¡Soy un Lahori paquistaní orgulloso nato y criado, que está unapologetically y enojado en amor con Bombay sin naúseas en decir eso repetidas veces! Desemejante de mis padres' generación que nacieron en el medio de la resaca de la partición, mi Pakistaniat (identidad como pakistaní) está más allá de ser `justo la contra-India'. Después de Lahore, Mumbai es mi segundo hogar, en donde algunos de mis amigos hindúes, musulmanes, de Sikh, del cristiano y de Parsi viven con sus familias; ¡donde incondicional, de hecho me han dado la bienvenida causando a menudo una grieta entre las diversos tías y tíos!
“Ali, usted tiene que venir derecho a nuestro lugar del aeropuerto,” dice a padre de un amigo.
¡“Aceptable, entonces usted debe permanecer con nosotros más adelante e irse para el aeropuerto de nuestro lugar,” refutó a otra tía!
Sentándose entre ellos, en sus salas de estar o las barras de los deportes, también he mirado y he apoyado abiertamente a mis héroes paquistaníes del grillo durante el más cercano de los fósforos del grillo de India-Paquistán. ¡A propósito, es la mejor sensación del mundo que mira el golpe la India de Paquistán cuando los ventiladores indios en suelo indio le rodea! Sin embargo, después de que el todo el cantar sloganeering y patriótico calentado, nosotros compusiera generalmente siempre inmediatamente y saliera al partido junto a la una de ésos que apresuraban cuelgue hacia fuera los puntos en la colina de Pali. ¡La llovizna de Bombay de la característica trajo las temperaturas más lejos abajo!
Y esto es lo que admiro la mayoría sobre Bombay. Su encanto ha manejado incluso impregnar con mi realidad “paquistaní”, pero sin la compensación de ella.
Los alborotos dirigidos de la derecha y los diagonales nacionalistas naturales a un lado, el Mumbaikar cosmopolita vanguardista, esencialmente, son un relativist - cultural, étnico y religioso accommodative, a pesar de a veces ser muy devotos en su vida personal. Él podría incluso vivir en su Marathi, Gujrati, o vecindad musulmana, pero trabaja, come y cuelga hacia fuera en una cuadrilla diversa con facilidad relativa. Multi-cultural y secular, por lo menos en alcohol, y cada vez más la prueba de su umbral para hacer uno en la práctica también. La mayoría de los jóvenes Bombayites que he parecido no estoy también en la negación constante de la idea y de la realidad del `Paquistán', en contraste con sus precursores.
*********************************************
“Jaoge mero de la interdicción del jaise, jayega del ho del tumhein del ishq del Jab.” Jagjit Singh (Usted se convertirá como mí, cuando usted cae en amor)
Bombay es también la ciudad de mis sueños; debido a mi ocupación (publicidad) y a las pasiones (hospitalidad, película y música). Innegable, Mumbai está para el egoistically ambicioso - la ciudad del acertado, para el acertado. Solamente dos tipos de gente viven allí: ¡strugglers y estrellas! Es el desi Nueva York, donde está sinceramente despiadada la competición y abundan las oportunidades. Solamente la aptitud y el funcionamiento importan en el extremo. He experimentado personalmente eso en ocasiones numerosas mientras que trabaja allí; una vez que rechazáramos a hija de un productor famoso después de una prueba de la pantalla sin tomar ningún injustificable ejerza presión sobre. Otra hora, después de una sesión con un director famoso de la música, que me daba la regeneración en mi música, lo agradecí por la ayuda. Sin embargo, su respuesta estaba embotada: ¡“Ali mian! Recuerde un bro de la cosa. En esta ciudad, nadie hace cualquier favor para cualquier persona. Es todo el negocio.” ¡Ésta es Bombay para usted!
Sin embargo, no estoy intentando implicar en ningún sentido que Bombay es un paraíso utópico totalmente libre de diagonal, de nepotismo y de la corrupción. Tiene de hecho todos estos vicios de una ciudad asiática del sur típica en abundancia, pero el talento y la perseverencia genuinos son características valoradas altamente en Bombay. ¡En una cáscara de nuez, el lugar no desalienta a soñadores - desafía algo el grado de su locura! Quizás, ése es también porqué Bollywood tiene sinceramente, y sin prejudicar, abrazó un Nusrat/Rahat Fateh Ali Khan, Ghulam Ali, Atif Aslam, Shafqat Amanat Ali, Ali Zafar, y recientemente, jeque de Javed; todos los pakistaníes, pero dotado.
¡Mumbai es también la etapa donde muchos de mis mentores del gurú Dutt a Sahir a Rafi a Javed Akhtar a Prasoon Joshi han realizado sus sueños y los emulo como quixotic uno mismo-obsesionada! Por lo tanto, he sentido siempre un sentido de pertenecer espiritual y afinidad con Bombay, sin importar mi nacionalidad paquistaní. ¡Ha sido tanta mina como el indio y en ese sentido, yo se siente, yo es un “individuo local de Bombay”!
**********************************************
¿“Está la vida de Dawood en Karachi? ¿Usted ha visto campos del terrorista en Paquistán? Arre, no le tiene permanecía siempre en el Taj o el Oberoi?”
Actualmente Mumbai estranged me. Fuera del azul, preguntas extrañas, inaplicables y extranjeras están siendo hechas por algunos de mis amigos de Bombay. ¡Las preguntas que quizás habrían tenido más sentido tenían I sido el presidente paquistaní o el jefe del ejército! Desafortunadamente, soy justo un hombre del anuncio o a lo más un escritor-cantante.
Justificable, para el momento, Mumbai se parece anguished, traumatizado y lastimado. Tan est I. Todavía, mientras que la mayoría ha sido cordial, incluso mis commiserations sentidos no han ido abajo bien con algunos.
Los títulos del periódico lo ponen muy conveniente - “26/11” es de hecho la India 9/11. Desde entonces, el factor de “Musalman” y de “Paquistán” otra vez ha tomado a excedente del precedente el resto de las cosas que represento. De nuevo, soy repentinamente el “otro”; siendo aporreó con los que detesto igualmente, si no más, puesto que no sólo amenazan mi vida con sus ataques recurrentes del suicidio en Paquistán, pero también la identidad de la comunidad que pertenezco en a este mundo.
“Lekin de Oye bhaijaan. Hai de los bakwaas del kya de Ye yaar?” (Hermano del Oh. Cuál el infierno es este tipo?) A veces ahora, también me siento como la réplica detrás en la India en mi acento de Lahori. El Jingoism es un rasgo encontrado en abundancia en ambos lados de la frontera. ¡Pero podemos todos hacer sin él!
Sin embargo, sé, este momento pasaré. Tales ataques spiritless no pueden amenazar o transformar mi Bombay y su alma tolerante. El secularism del `de la India' y la democracia naciente del `de Paquistán' tendrán que resistir a esta tormenta también. El patriotismo del `' ahora tendrá que encontrar a un nuevo significado y a otro enemigo. El dinar de Karam y Karam Chand (el dinar de Karam es un nombre musulmán típico, mientras que Karam Chand es un nombre hindú) tendrán que recordar y evocar el horror de 1947 - no reducir radicalmente las gargantas de cada uno otra vez, sino aprender a partir de nuestra historia deplorable y de este vez une contra los maniacos que desean al `nos dividen y gobiernan' otra vez, si en nombre de la libertad del mundo del `' o de la religión del `. '
Mientras que escribo, Peshawar y Karachi se han engullido con ataques del terrorista y tiran recientemente a salidas. El trauma de la carnicería de Islamabad Marriot que ocurrió hace unos meses sigue siendo persistente. Los planos indios de la fuerza aérea tienen “espacio aéreo paquistaní inadvertidamente” entrado. El golpe violento Taliban ha anunciado la interdicción en la educación femenina a partir del 15 Ene. Las masas paquistaníes recuerdan y alaban Benazir Bhutto, alegado asesinado por las fuerzas extremistas, en su 1r aniversario de la muerte. Y Shiv Sena se quema Taliban-estilo paquistaní de la música.
Sin embargo, según Facebook, algunos amigos de New York City están atendiendo al asimiento Vigil de los pakistaníes para las víctimas de Mumbai, mientras que estoy pensando de la impulsión marina y de la aureola que exuda, especialmente cuando usted tiene una visión desde el Oberoi.
Lahore, para ahora, está haciendo una pausa Mumbai.
El **********************************************
el escritor es un hombre del anuncio, trabajando actualmente en su álbum a solas de la música y una escritura de la película. Él puede ser alcanzado en khanshahvar@gmail.com
Sono un Lahori pakistano fiero nell'amore con Bombay!
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Sporgenza del KHAN “
Haan di SHAHVAAR ALI. Strada pura di Carter di hai del Ka del jaane di Bandra di ko….„ (Hey sporgenza, devo andare alla strada di Bandra… Carter) nonchalantly ho detto al nostro driver, Aslam, dopo avere uscito dell'aeroporto internazionale di Chhatrapati Shivaji in Mumbai.
Il mio Lahori che fa pubblicità ai colleghe che stavano accompagnandolo per questo tiro particolare della pellicola dell'annuncio ha sembrato proprio stupito. “Tizio, suonate come un tipo locale de Bombay! „
Ho reagito appena con offhanded lo smirk, poichè ero più interessato nell'illuminazione che la sigaretta che ho avuto ha desiderato disperatamente fumare dal togliere da Lahore.
Ciò era di quasi 8 mesi fa. Oggi poichè guardo la catastrofe ed il guaime del mayhem di Mumbai unravel sulla TV dalla mia città di modello vicina domestica, Lahore, provo ad afferrare l'importanza di quella frase: “Tipo locale de Bombay! „
Che cosa mi ha reso l'interruttore involontariamente dal mio Punjabized usuale Lahori Urdu a Bambaya familiare urbano Hindi?
Era quel dentro questi scorso 6 anni, dal rinvio dall'università negli Stati Uniti, la maggior parte del tempo che avevo speso in tutto il posto, fuori di Lahore, era a Bombay?
O perché alcuni dei miei pals più vicini durante quegli quattro anni unforgettable all'università della trinità, S.U.A. erano Mumbaikars? Erano la massa della nostra Comunità asiatica del sud relativamente piccola, tuttavia varia, in cui eravamo nemici, amici e vicini tutti allo stesso tempo! Malgrado effettuare il nostro ethos nazionale e politico distintivo come i pakistani, gli indiani, Nepalis e Bangladeshis, eravamo strettamente un gruppo composito di desi del `di lavoro a maglia.' Il nostro camaraderie era così solido che abbiamo ripartito qualche cosa e tutto sotto il sole; oltre ai underwears! Ma avevamo riscaldato i dibattiti e le lotte sulle edizioni che variano dal Kashmir al majoritarianism al communalism. Ironicamente, l'ultima memoria che ho di trinità è di un amico che indiano pulire strappa fuori i suoi occhi, mentre ho gettato uno sguardo tramite lo specchio di vista posteriore della carrozza che lo prende all'aeroporto.
O era la radice del mio accento de Bombay una dieta eccessiva di Bollywood? Mi ricordo di quando la maggior parte dei capretti hanno guardato i fumetti del mouse di Mickey, io di più sono stato redatto in un Deewar o in uno Sholay!
Forse tutto il suddetto, ma qualcosa più!
Il ***************************************************
“così, la mia sede della parte posteriore dell'innamorato scrive me e desidera conoscere che cosa questo gallone a Bombay ottenuta che non ha ottenuto. Così appena scrivo di nuovo lei e dico, Nothin', miele. Soltanto lo ha qui!„ Alvah Cecil Bessie
sì. Sono un Lahori pakistano fiero nato ed allevato, che è unapologetically e pazzo nell'amore con Bombay senza i qualms nel dire quello diverse volte! Diverso dei miei genitori' generazione che sono stati sopportati in mezzo a i postumi di una sbornia del divisorio, il mio Pakistaniat (identità come pakistano) è oltre essere `giusto anti-India'. Dopo Lahore, Mumbai è la mia seconda sede, in cui alcuni dei miei amici indù, musulmani, di Sikh, del cristiano e di Parsi vivono con le loro famiglie; dove sono stato accolto favorevolmente senza riserve, in effetti causante spesso una spaccatura fra le zie e gli zii differenti!
“Ali, dovete venire diritto al nostro posto dall'aeroporto,„ dice il padre dell'amico.
“Giusto, allora dovete rimanere più successivamente con noi ed andare per l'aeroporto dal nostro posto,„ ha rifiutato un'altra zia!
Sedendomi fra loro, nelle loro stanze viventi o nelle barre di sport, inoltre ho guardato ed apertamente ho sostenuto i miei eroi pakistani del grillo durante il più vicino dei fiammiferi del grillo del India-Pakistan. A proposito, è la sensibilità migliore nel mondo che guarda il battimento India del Pakistan quando siete circondati dai ventilatori indiani su terreno indiano! Tuttavia, dopo che tutto il chanting sloganeering e patriotic riscaldato, noi abbia composto solitamente sempre immediatamente ed abbia uscito al partito insieme ad uno di quelli che si agitano appenda fuori i punti alla collina di Pali. L'acquerugiola de Bombay di caratteristica ha portato le temperature più ulteriormente giù!
E questo è che cosa ammiro la maggior parte circa Bombay. Il relativo fascino è riuscito persino a pervadere con la mia realtà “pakistana„, ma senza sfalsarla.
I tumulti costruiti della destra e le polarizzazioni nazionalistiche innate da parte, il avant-garde Mumbaikar cosmopolita, essenzialmente, è un relativist - culturalmente, etnico e religioso accommodative, malgrado a volte essere molto devout nella sua vita personale. Potrebbe persino vivere nel suo Marathi, Gujrati, o vicinanza musulmana, ma funziona, mangia ed appende fuori in un gruppo vario con facilità relativa. Multi-cultural e secolare, almeno nello spirito e sempre più nel verificare la sua soglia per trasformarsi in in una in pratica pure. La maggior parte dei giovani Bombayites che ho trovato non sono inoltre nella smentita costante dell'idea e della realtà di `Pakistan', contrariamente ai loro predecessori.
*********************************************
“Jaoge puro di divieto del jaise, jayega di ho del tumhein del ishq del Jab.„ Jagjit Singh (Diventerete come me, quando cadete nell'amore)
Bombay è inoltre la città dei miei sogni; dovuto la mia occupazione (fare pubblicità) e le passioni (intrattenimento, pellicola & musica). Innegabilmente, Mumbai è per egoistically l'ambizioso - la città del riuscito, per il riuscito. Soltanto due tipi di gente vivono là: strugglers e stelle! È il desi New York, dove la concorrenza è francamente ruthless e le occasioni abbondano. Soltanto l'attitudine e le prestazioni importano all'estremità. Ho sperimentato personalmente quello nelle occasioni numerose mentre funziono là; una volta che rifiutassimo la figlia di un produttore famoso dopo una prova dello schermo senza prendere alcun ingiustificato pressure. Un altro tempo, dopo una sessione con un direttore famoso di musica, che stava dandomi le risposte sulla mia musica, lo ho ringraziato per l'aiuto. Tuttavia, la sua risposta era smussata: “Ali mian! Ricordi di un bro di cosa. In questa città, nessuno fa tutto il favore per chiunque. È tutto il commercio.„ Ciò è Bombay per voi!
Tuttavia, non sto provando ad implicare in alcun senso che Bombay sia un paradise utopian completamente esente da polarizzazione, dal nepotismo e dalla corruzione. Effettivamente ha tutti questi vizi di una città asiatica del sud tipica nell'abbondanza, ma il talento e la perseveranza genuini sono caratteristiche altamente stimate a Bombay. In un nutshell, il posto non scoraggia i dreamers - piuttosto sfida il limite della loro follia! Forse, quello è inoltre perchè Bollywood ha di tutto cuore e senza pregiudizio, ha abbracciato un Nusrat/Rahat Fateh Ali Khan, Ghulam Ali, Atif Aslam, Shafqat Amanat Ali, Ali Zafar e recentemente, sceicco di Javed; tutti i pakistani, ma dotato.
Mumbai è inoltre la fase in cui molti dei miei mentors dal Guru Dutt a Sahir a Rafi a Javed Akhtar a Prasoon Joshi hanno realizzato i loro sogni e li emulo come un quixotic auto-obsessed! Di conseguenza, ho ritenuto sempre un senso di appartenere spiritoso e l'affinità con Bombay, senza riguardo alla mia nazionalità pakistana. È stato tanta miniera quanto affatto l'indiano ed in quel senso, io ritiene, io sono “un tipo locale de Bombay„!
**********************************************
“È la vita di Dawood in Karachi? Avete visto degli accampamenti del terrorista nel Pakistan? Arre, non li ha sempre ha rimasto al Taj o al Oberoi?„
Attualmente Mumbai estranged me. Dal blu, le domande estranee, irrilevanti e straniere stanno facende da alcuni dei miei amici de Bombay. Le domande che forse avrebbero avuto più significato hanno avute I stata il presidente pakistano o il capo dell'esercito! Purtroppo, sono giusto un uomo dell'annuncio o tutt'al più un produttore-cantante.
In conformità della legge, per il momento, Mumbai sembra anguished, traumatized e danneggiato. Così I. Tuttavia, mentre la maggior parte sono stati cordiale, neppure i miei commiserations heartfelt non sono andato bene giù con alcuni.
I titoli del giornale lo mettono molto a proposito - “26/11„ è effettivamente l'India 9/11. Da allora, il fattore del Pakistan “e„„ “di Musalman ancora ha preso ad eccedenza di precedente tutte le altre cose che rappresento. Ancora una volta, sono improvvisamente “l'altro„; essendo clubbed con quelli che detesto ugualmente, se non più, poiché non solo minacciano la mia vita con i loro attacchi ricorrenti di suicide nel Pakistan, ma anche l'identità della Comunità che appartengo in a questo mondo.
“Lekin di Oye bhaijaan. Hai di bakwaas di kya di Ye yaar?„ (Fratello dell'OH. Che cosa l'inferno è questo tizio?) A volte ora, inoltre ritengo come la replica indietro all'India nel mio accento di Lahori. Il Jingoism è una caratteristica trovata nell'abbondanza da entrambi i lati del bordo. Ma possiamo tutti fare a meno di esso!
Tuttavia, so, questo momento passerò. Tali attacchi spiritless non possono minacciare o trasformare mia Bombay e la relativa anima tollerante. Il secularism del `dell'India' e democrazia nascente del `del Pakistan' dovranno esporre all'aria questa tempesta pure. Il Patriotism del `' ora dovrà trovare un nuovo significato e un altro nemico. Sia il Din di Karam che Karam Chand (il Din di Karam è un nome musulmano tipico, mentre Karam Chand è un nome indù) dovranno ricordare ed evocare l'orrore di 1947 - non ridurre ancora le gole drasticamente di ciascuno, ma imparare dalla nostra storia spiacevole e da questo volta unisce contro i maniacs che desiderano a `li dividono & regolano' ancora, se in nome della libertà del mondo del `' o della religione del `. '
Mentre scrivo, Peshawar e Karachi recentemente sono stati inghiottiti con gli attacchi del terrorista e sparano i outs. Il trauma della carneficina de Islamabad Marriot che ha accaduto alcuni mesi fa è ancora prolungato. Gli aerei indiani dell'aeronautica hanno “cubatura pakistana„ involontariamente inserita. Lo schiaffo Taliban ha annunciato il divieto di formazione femminile dal 15 gen. Le masse pakistane si ricordano e laud di Benazir Bhutto, presunto assassinato dalle forze estremiste, sul suo primo anniversario di morte. E Shiv Sena brucia lo Taliban-stile pakistano di musica.
Tuttavia, secondo Facebook, alcuni amici da New York City stanno assistendo alla stretta Vigil dei pakistani per le vittime di Mumbai, mentre sto pensando ad azionamento marino ed al aura ch'essuda, particolarmente quando avete una vista dal Oberoi.
Lahore, per ora, sta facendo una pausa Mumbai.
Il **********************************************
il produttore è un uomo dell'annuncio, attualmente lavorante al suo album solo di musica e ad uno scritto della pellicola. Può essere raggiunto a khanshahvar@gmail.com
Ich bin ein stolzes pakistanisches Lahori in der Liebe mit Bombay!
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
SHAHVAAR ALI KHAN
„Haan Chef. Bloße ko Bandra jaane Ka hai… Carter Straße.“ (He Chef, muß ich Bandra… Carter zur Straße gehen), erklärte ich gelassen unseren Treiber, Aslam, nachdem ich einen Chhatrapati Shivaji internationalen Flughafen in Mumbai verlassen hatte.
Mein Lahori, das Kollegen annonciert, die mich für diesen bestimmten Anzeige Filmeintragfaden begleiteten, schien durchaus überrascht. „Geck, klingen Sie wie ein lokaler Bombay Kerl! “
Ich reagierte gerade mit offhanded smirk, da ich an der Beleuchtung interessierter war, daß Zigarette, die ich hatte hoffnungslos, seit dem Entfernen von Lahore rauchen wollte.
Vor dieses war fast 8 Monaten. Heute, da ich die Katastrophe und die Nachmahd der Mumbai Verstümmelung aufpasse, auf Fernsehapparat von meiner nahen vorbildlichen Hauptstadt zu entwirren, Lahore, versuche ich, die Bedeutung dieser Phrase zu fassen: „Lokaler Bombay Kerl! “
Was bildete mich Schalter unfreiwillig von meinem üblichen Punjabized Lahori Urdu zu städtischem mündlichem Bambaya Hindi?
War es dieses innen diese Vergangenheit 6 Jahre, seit dem Zurückbringen von der Hochschule in den Vereinigten Staaten, die meiste Zeit, die ich in jedem möglichem Platz, außerhalb Lahore verbracht hatte, war in Bombay?
Oder weil einige meiner nähsten Kumpel während jener vier unforgettable Jahre an der Dreiheit-Hochschule, USA Mumbaikars waren? Sie waren der Hauptteil unserer verhältnismäßig kleinen, dennoch verschiedenen asiatischen Südgemeinschaft, in der wir Feinde, Freunde und Nachbarn alle gleichzeitig waren! Trotz des Beibehaltens unserer unterscheidenden nationalen und politischen Gesinnung als Pakistaner, Inder, Nepalis und Bangladeshis, waren wir eine fest stricken zusammengesetzte `desi Gruppe.' Unser Kameradschaftsgeist war so fest, daß wir alles und alles unter der Sonne teilten; abgesehen von underwears! Und doch hatten wir Debatten und Kämpfe auf den Ausgaben geheizt, die von Kaschmir bis zu majoritarianism bis zu communalism reichen. Ironisch ist das letzte Gedächtnis, das ich von der Dreiheit habe, von einem indischen Freund, den das Abwischen weg seine Augen heftig zerreißt, während ich durch den Spiegel der hinteren Ansicht des Fahrerhauses flüchtig blickte, das mich zum Flughafen nimmt.
Oder war die Wurzel meines Bombay Akzents eine übermäßige Diät von Bollywood? Ich erinnere, mich an als die meisten Zicklein Mickymauskarikaturen aufpaßten, ich wurde verfaßt mehr in einem Deewar oder in einem Sholay!
Möglicherweise alles oben genannte, aber etwas mehr!
***************************************************
„So, mein Schatzrückseite Haus schreibt mir und möchte wissen, was diese Gallone in Bombay erhalten, daß sie nicht erhalten hat. So schreibe ich gerade zurück zu ihr und sage, Nothin', Honig. Nur sie hat es hier!“ Alvah Cecil Bessie
ja. Ich bin ein geborenes und gezüchtetes stolzes pakistanisches Lahori, das unapologetically und wütend in der Liebe mit Bombay ohne Qualms ist, wenn es immer wieder das sagt! Anders als meine Eltern' Erzeugung, die in der Mitte des Fachkaters geboren waren, ist mein Pakistaniat (Identität als Pakistaner) über Sein hinaus gerechtes `Anti-Indien'. Nach Lahore ist Mumbai mein zweites Haus, in dem einige meiner hinduistischen, moslemischen, Sikh, Christ- und Parsifreunde mit ihren Familien leben; wo ich unbedingt begrüßt worden bin und tatsächlich einen Riß zwischen unterschiedlichen Tanten und Onkeln häufig verursacht!
„Ali, müssen Sie zu unserem Platz vom Flughafen gerade kommen,“ sagt den Vater eines Freunds.
„Okay, dann müssen Sie mit uns später bleiben und für den Flughafen von unserem Platz zu gehen,“ widerlegte eine andere Tante!
Sitzend unter ihnen, entweder in ihren Wohnzimmern oder in den Sportstäben, habe ich öffentlich meine pakistanischen Krickethelder während des nähsten der Indien-Pakistan Kricketgleicher aufgepaßt auch und gestützt. Übrigens ist es das beste Gefühl in der Welt, die Pakistan Schlag Indien aufpaßt, wenn Sie durch indische Ventilatoren auf indischem Boden umgeben werden! Jedoch nachdem alles geheizte sloganeering und patriotische Singen, wir normalerweise immer sofort bildete und zur Partei zusammen bei einer von hastenden denen erlosch, hängen Sie heraus Punkte am Pali Hügel. Der Eigenschaft Bombay Nieselregen holte die Temperaturen weiter unten!
Und dieses ist, was ich die meisten über Bombay bewundere. Sein Charme hat gehandhabt, durch meine „pakistanische“ Wirklichkeit, aber, ohne sie zu versetzen sogar zu durchdringen.
Rechts- ausgeführte Aufstände und angeborene nationalistische Vorspannungen beiseite, die Avantgarde WeltMumbaikar ist im wesentlichen ein relativist - kulturell, ethnisch und fromm accommodative, trotz manchmal des Seins sehr fromm in seinem persönlichen Leben. Er könnte in seinem Marathi, in Gujrati oder in moslemischen Nachbarschaft sogar leben, aber arbeitet aus, ißt und hängt in einer verschiedenen Gruppe mit relativer Mühelosigkeit. Multikulturell und weltlich, mindestens im Geist und seine Schwelle in zunehmendem Maße in prüfen, um eine in der Praxis zu werden außerdem. Die meisten Junge auf Bombayites, das ich bin auch nicht in der konstanten Ablehnung der Idee und der Wirklichkeit von `Pakistan' zufällig gestoßen habe, im Gegensatz zu ihren Vorgängern.
*********************************************
„Bloßes jaise Verbot jaoge, Stoß ishq tumhein ho jayega.“ Jagjit Singh (Sie werden wie ich, wenn Sie verlieben),
ist Bombay auch die Stadt meiner Träume; wegen meiner Besetzung (Annoncieren) und der Neigungen (Unterhaltung, Film u. Musik). Unleugbar ist Mumbai für das egoistically ehrgeizige - die Stadt vom erfolgreichen, für das erfolgreiche. Nur zwei Arten Leute leben dort: strugglers und Sterne! Es ist das desi New York, in dem Konkurrenz herzlichst unbarmherzig ist und Gelegenheiten überfluss haben. Nur Fähigkeit und Leistung machen am Ende aus. Ich habe persönlich den bei zahlreichen Gelegenheiten beim dort arbeiten erfahren; sobald wir die Tochter eines berühmten Produzenten nach einem Schirmtest zurückwiesen, ohne irgendein unbefugtes zu nehmen, druecken Sie. Eine andere Zeit, nach einem Lernabschnitt mit einem berühmten Musikdirektor, der mir Rückgespräch auf meiner Musik gab, dankte ich ihm für die Hilfe. Jedoch war seine Antwort stumpf: „Ali mian! Erinnern Sie sich an ein Sache bro. In dieser Stadt tut niemand jede mögliche Bevorzugung für jedermann. Es ist alles Geschäft.“ Dieses ist Bombay für Sie!
Dennoch versuche ich nicht, in irgendeiner Richtung anzudeuten, daß Bombay ein utopisches Paradies ist, das von der Vorspannung, vom Nepotismus und von der Korruption vollständig frei ist. Es hat in der Tat alle diese Laster einer typischen asiatischen Südstadt im überfluß, aber echtes Talent und Ausdauer sind die Eigenschaften, die in hohem Grade in Bombay bewertet werden. In einer Nußschale entmutigt der Platz nicht Träumer - eher fordert er den Umfang einer ihrer Verrücktheit heraus! Möglicherweise ist das auch, warum Bollywood von ganzem Herzen hat, und ohne Vorurteil, umfaßte ein Nusrat/Rahat Fateh Ali Khan, Ghulam Ali, Atif Aslam, Shafqat Amanat Ali, Ali Zafar und vor kurzem, Javed Scheich; alle Pakistaner, aber begabt.
Mumbai ist auch das Stadium, in dem viele meiner Mentoren vom Guru Dutt zu Sahir zu Rafi zu Javed Akhtar zu Prasoon Joshi ihre Träume verwirklicht haben und ich sie als Selbst-besessen gewesenes quixotic emuliere! Folglich habe ich immer einer Richtung des geistigen Gehörens und Affinität mit Bombay, unabhängig davon meine pakistanische Nationalität geglaubt. Es ist so viel Grube gewesen, wie irgendwie des Inders und in dieser Richtung, ich, ich sind ein „lokaler Bombay Kerl“ fühlen!
**********************************************
„Ist Dawood Leben in Karachi? Haben Sie irgendwelche Terroristlager in Pakistan gesehen? Arre, haben nicht Sie blieb immer beim Taj oder beim Oberoi?“
Diese Tage Mumbai hat mich entfremdet. Aus dem Blauen heraus werden äußere, irrelevante und ausländische Fragen von einigen meiner Bombay Freunde gestellt. Fragen, die möglicherweise mehr sinnvoll gewesen haben würden, hatten gewesenes I der pakistanische Präsident oder der Armeeleiter! Leider bin ich ein Anzeige Mann oder höchstens ein Verfassersänger gerecht.
Berechtigt während des Momentes, scheint Mumbai gelitten verletzt, traumatized und. So morgens I. Jedoch während die meisten Likör gewesen sind, sogar haben meine heartfelt Anteilnahmen unten gut nicht zu einigen gepaßt.
Die Zeitung Schlagzeilen setzen es sehr passend - „26/11“ ist in der Tat Indiens 9/11. Seit damals hat der „Musalman“ und „Pakistan“ Faktor Präzedenzfallüberschuß alle weiteren Sachen wieder genommen, die ich darstelle. Noch einmal bin ich plötzlich der „andere“; seiend schlug mit denen mit einer Keule, die ich gleichmäßig verabscheue, wenn nicht mehr, da nicht nur sie mein Leben durch ihre rückläufigen Selbstmordangriffe in Pakistan, aber auch die Identität der Gemeinschaft ich bedrohen, in dieser Welt gehören.
„Oye lekin bhaijaan. Ye kya bakwaas hai yaar?“ (OH- Bruder. Was die Hölle dieser Geck? ist) Manchmal jetzt, fühle ich auch wie zurück erwidern bei Indien in meinem Lahori Akzent. Jingoism ist ein Merkmal, das im überfluß auf beiden Seiten des Randes gefunden wird. Aber alle wir können ohne es tun!
Jedoch weiß ich, dieser Moment überschreite. Solche spiritless Angriffe können nicht mein Bombay und seine tolerante Seele bedrohen oder umwandeln. Secularism `Indiens' und werdende Demokratie `Pakistans' müssen diesen Sturm außerdem verwittern. `Patriotismus' jetzt muß eine neue Bedeutung und einen anderen Feind finden. müssen Karam Din und Karam Chand (Karam Din ist ein typischer moslemischer Name, während Karam Chand ein hinduistischer Name ist), die Grausigkeit von 1947 bedenken und erwähnen -, jeder des anderen Kehlen nicht wieder vereinigen zu zerschneiden, aber von unserer bedauerlichen Geschichte und von diesem mal zu erlernen gegen Maniacs, die zum `teilen u. anordnen' uns wieder, ob im Namen der `Weltfreiheit' oder der `Religion wünschen. '
Während ich schreibe, sind Peshawar und Karachi vor kurzem mit Terroristangriffen versenkt worden und Heraus schießen. Das Trauma des Islamabad Marriot Massakers, das vor einigen Monaten auftrat, ist noch verweilend. Indische Luftwaffe Flächen haben „unbeabsichtigt“ eingegebenen pakistanischen Luftraum. Swat Taliban haben Verbot auf weiblicher Ausbildung ab dem 15. Jan. verkündet. Die pakistanischen Massen erinnern sich und laud an Benazir Bhutto, angeblich ermordet durch extreme Kräfte, auf ihrem 1. Todesjahrestag. Und Shiv Sena brennt pakistanische Musik Taliban-Art.
Dennoch entsprechend Facebook, sorgen sich einige Freunde von New York City Pakistaner-Einfluß Vigil für Mumbai Opfer, während ich an Marine-Antrieb und die Aura denke, die er ausscheidet, besonders wenn Sie eine Ansicht vom Oberoi haben.
Lahore, für jetzt, steht Mumbai bereit.
**********************************************
Der Verfasser ist ein Anzeige Mann und z.Z. arbeitet auf seinem solo Musikalbum und einem Filmindex. Er kann an khanshahvar@gmail.com erreicht werden
Eu sou um Lahori Pakistani orgulhoso no amor com Bombaim!
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Saliência de KHAN “
Haan de SHAHVAAR ALI. Mera estrada de Carter do hai do ka do jaane de Bandra do ko….” (Hey saliência, eu necessito ir à estrada de Bandra… Carter) eu disse nonchalantly nosso excitador, Aslam, após sair do aeroporto internacional de Chhatrapati Shivaji em Mumbai.
Meu Lahori que anuncia os colegas que me acompanhavam para este tiro particular da película do anúncio pareceu espantado completamente. “Gajo, você soa como um guy local de Bombaim! ”
Eu reagi apenas com offhanded o smirk, porque eu estava mais interessado no lighting que o cigarro que eu tive quis desesperadamente fumar desde fazer exame fora de Lahore.
Este era quase 8 meses há. Hoje porque eu presto atenção ao catastrophe e ao aftermath do mayhem de Mumbai unravel na tevê de minha cidade modelo próxima home, Lahore, eu tento agarrar o significado dessa frase: “Guy local de Bombaim! ”
Que fêz-me o interruptor involuntarily de meu Punjabized usual Lahori Urdu a Bambaya colloquial urbano Hindi?
Era esse dentro estes passado 6 anos, desde o retorno da faculdade nos Estados Unidos, a maioria de tempo que eu tinha gastado em todo o lugar, fora de Lahore, estava em Bombaim?
Ou porque alguns de meus pals mais próximos durante aqueles quatro anos unforgettable na faculdade do Trinity, EUA eram Mumbaikars? Eram o volume de nossa comunidade Asian sul relativamente pequena, contudo diversa, onde nós éramos inimigos, amigos e vizinhos todos ao mesmo tempo! Apesar de manter nosso ethos nacional e político distintivo como Pakistanis, Indians, Nepalis e Bangladeshis, nós éramos firmemente um grupo composto do desi do `do knit.' Nosso camaraderie era assim contínuo que nós compartilhamos de qualquer coisa e de tudo sob o sol; aparte dos underwears! No entanto nós tínhamos aquecido debates e lutas nas edições que variam de Kashmir ao majoritarianism ao communalism. Ironically, a última memória que eu tenho do Trinity é de um amigo que Indian limpar rasga fora seus olhos, quando eu olhei de relance através do espelho de vista traseira do táxi que faz exame de me ao aeroporto.
Ou era a raiz de meu acento de Bombaim uma dieta excessiva de Bollywood? Eu recordo quando a maioria de miúdos prestaram atenção a cartoons do rato de Mickey, mim fui redigido mais em um Deewar ou em um Sholay!
Talvez todo o acima, mas algo mais!
O ***************************************************
“assim, meu repouso da parte traseira do sweetheart escreve-me e quê-lo saber que este galão em Bombaim começada que não começou. Assim eu escrevo-lhe apenas para trás e digo-o, Nothin', mel. Somente tem-no aqui!” Alvah Cecil Bessie
sim. Eu sou um Lahori Pakistani orgulhoso nascido e produzido, que esteja unapologetically e louca no amor com a Bombaim com nenhuns qualms em dizer isso repetidas vezes! Ao contrário de meus pais' geração que foram carregados no meio do hangover da divisória, meu Pakistaniat (identidade como um Pakistani) é além de ser `justo anti-India'. Após Lahore, Mumbai é meu segundo repouso, onde alguns de meus amigos Hindu, muçulmanos, de Sikh, de cristão e de Parsi vivem com suas famílias; onde eu fui dado boas-vindas incondicional, no fato que causa frequentemente um rift entre tias e tios diferentes!
“Ali, você tem que vir em linha reta a nosso lugar do aeroporto,” diz o pai de um amigo.
“Aprovado, então você deve permanecer com nós mais tarde e para sair para o aeroporto de nosso lugar,” rebuts uma outra tia!
Sentando-se amongst eles, em seus quartos vivos ou em barras dos esportes, eu prestei atenção também e suportei abertamente a meus heróis Pakistani do grilo durante o mais próximo de fósforos do grilo de India-Paquistão. Pela maneira, é o mais melhor sentimento no mundo que presta atenção à batida India de Paquistão quando você é cercado por ventiladores Indian no solo Indian! Entretanto, depois que todo o chanting sloganeering e patriotic aquecido, nós compôs geralmente sempre imediatamente e saiu ao partido junto em um daqueles que se apressam pendure para fora pontos no monte de Pali. O drizzle de Bombaim da característica trouxe as temperaturas mais mais para baixo!
E este é o que eu admiro a maioria sobre Bombaim. Seu encanto controlou permeate mesmo com minha realidade “Pakistani”, mas sem deslocá-la.
Os motins projetados Right-wing e as polarizações nationalistic innate de lado, o avant-garde Mumbaikar cosmopolitan, essencialmente, são um relativist - culturally, étnicamente e religiosa accommodative, apesar às vezes de ser muito devout em sua vida pessoal. Poderia mesmo viver em sua Marathi, Gujrati, ou vizinhança muçulmana, mas trabalha, come e pendura para fora em um grupo diverso com facilidade relativa. Multi-cultural e secular, pelo menos no espírito, e cada vez mais em testar seu ponto inicial para transformar-se na prática um também. A maioria de jovens Bombayites eu vim transversalmente não estou também na negação constante da idéia e da realidade do `Paquistão', no contraste a seus predecessors.
*********************************************
“Mero jaoge da proibição do jaise, jayega do ho do tumhein do ishq do Jab.” Jagjit Singh (Você se tornará como mim, quando você cai no amor)
Bombaim é também a cidade de meus sonhos; devido a minha ocupação (anunciar) e a paixões (entertainment, película & música). Undeniably, Mumbai é para o egoistically ambicioso - a cidade do bem sucedido, para o bem sucedido. Somente dois tipos de povos vivem lá: strugglers e estrelas! É o desi New York, onde a competição é sincerely ruthless e as oportunidades abound. Somente a aptidão e o desempenho importam na extremidade. Eu experimentei pessoalmente aquele em ocasiões numerosas ao trabalhar lá; uma vez que nós rejeitamos a filha de um produtor famoso após um teste da tela sem fazer exame de nenhum unwarranted exerça pressão sobre. Uma outra hora, após uma sessão com um diretor famoso da música, que me desse o gabarito em minha música, eu agradeci-o para a ajuda. Entretanto, sua resposta era sem corte: “Ali mian! Recorde um bro da coisa. Nesta cidade, ninguém faz todo o favor para qualquer um. É todo o negócio.” Esta é Bombaim para você!
Não obstante, eu não estou tentando implicar em nenhum sentido que Bombaim é um paradise utópico completamente livre da polarização, do nepotism e do corruption. Tem certamente todos estes vices de uma cidade Asian sul típica na abundância, mas o talent e o perseverance genuínos são características avaliadas altamente em Bombaim. Em um nutshell, o lugar não desanima dreamers - rather desafia a extensão de sua loucura! Talvez, isso é também porque Bollywood tem wholeheartedly, e sem preconceito, embraced um Nusrat/Rahat Fateh Ali Khan, Ghulam Ali, Atif Aslam, Shafqat Amanat Ali, Ali Zafar, e recentemente, Sheikh de Javed; todos os Pakistanis, mas gifted.
Mumbai é também o estágio onde muitos de meus mentors do Guru Dutt a Sahir a Rafi a Javed Akhtar a Prasoon Joshi realizaram seus sonhos e eu os emulo como um quixotic self-obsessed! Conseqüentemente, eu senti sempre um sentido de pertencer espiritual e a afinidade com Bombaim, não obstante minha nacionalidade Pakistani. Foi tanta mina quanto o Indian e nesse sentido, mim sente, mim é “um guy local de Bombaim”!
**********************************************
“Está a vida de Dawood em Karachi? Você viu algum acampamento do terrorista em Paquistão? Arre, não o tem permaneceu sempre no Taj ou no Oberoi?”
Estes dias Mumbai estranged me. Fora do azul, as perguntas estranhas, irrelevant e estrangeiras estão sendo feitas por alguns de meus amigos de Bombaim. As perguntas que talvez fariam mais sentido tiveram I sido o presidente Pakistani ou o chefe do exército! Infelizmente, eu sou justo um homem do anúncio ou no a maioria um escritor-singer.
Justifiably, para o momento, Mumbai parece anguished, traumatized e ferido. Assim am I. Ainda, quando a maioria forem cordial, mesmo meus commiserations heartfelt não foram para baixo bem com alguns.
Os headlines do jornal põem-no muito aptly - “26/11” são certamente India 9/11. Desde então, o fator de “Musalman” e de “Paquistão” fêz exame outra vez excesso do precedent de todas coisas que restantes eu represento. Uma vez que outra vez, eu sou de repente o “outro”; sendo clubbed com aqueles que eu detest ingualmente, se não mais, desde que não somente ameaçam minha vida com seus ataques recurrent do suicide em Paquistão, mas também a identidade da comunidade mim pertencerem neste mundo.
De “lekin Oye bhaijaan. Hai dos bakwaas do kya de Ye yaar?” (Irmão do Oh. O que o inferno é este gajo?) Às vezes agora, eu sinto também como retorting para trás em India em meu acento de Lahori. O Jingoism é um traço encontrado na abundância em ambos os lados da beira. Mas nós podemos todos fazer sem ele!
Entretanto, eu sei, este momento passarei. Tais ataques spiritless não podem ameaçar ou transformar minha Bombaim e sua alma tolerante. O secularism do `de India' e do `de Paquistão democracia nascent' terão que resistir também a esta tempestade. O Patriotism do `' agora terá que encontrar um meaning novo e um outro inimigo. O Din de Karam e Karam Chand (o Din de Karam é um nome muçulmano típico, quando Karam Chand for um nome Hindu) terão que recordar e evoke o horror de 1947 - para não slash cada um - outras gargantas outra vez, mas aprendê-lo de nossa história regrettable e desta vez unem-se de encontro aos maniacs que querem ao `nos dividem & governam' outra vez, se no nome da liberdade do mundo do `' ou da religião do `. '
Quando eu escrever, Peshawar e Karachi recentemente engulfed com ataques do terrorista e disparam em saídas. O trauma do massacre de Islamabad Marriot que ocorreu há alguns meses atrás é ainda lingering. Os planos Indian da força aérea têm “o airspace Pakistani” inadvertidamente entrado. O golpe Taliban anunciou a proibição na instrução fêmea janeiro de 15. As massas Pakistani recordam e laud Benazir Bhutto, assassinated alegada por forças extremist, em seu 1o anniversary da morte. E Shiv Sena queima o Taliban-estilo Pakistani da música.
Não obstante, de acordo com Facebook, alguns amigos de New York City estão atendendo à preensão Vigil dos Pakistanis para vítimas de Mumbai, quando eu pensar sobre a movimentação marinha e o aura que exudes, especialmente quando você tem uma vista do Oberoi.
Lahore, para agora, está estando por Mumbai.
O **********************************************
o escritor é um homem do anúncio, trabalhando atualmente em seu album de solo da música e em um certificado da película. Pode ser alcançado em khanshahvar@gmail.com
Förmiddag I en stolt pakistanska Lahori som är förälskad med Bombay!
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
KHAN ”Haan
för SHAHVAAR ALI basar. Bara Carter för hai för ka för koBandra jaane… väg.”, (Hey basa, mig behöver att gå till den Bandra… Carter vägen), berättade jag nonchalantly vår chaufför, Aslam, når jag har fått ut ur den Chhatrapati Shivaji internationell flygplats i Mumbai.
Min Lahori som annonserar kollegor, som medföljde mig för denna särskilda annons, filmar den verkade foren ganska häpen. ”Duden, låter du något liknande en lokalBombay grabb! ”
Offhanded I som precis reagerades med flinen, som jag intresserades mer i belysning att cigaretten som jag hade önskade desperat att röka efter att ta av från Lahore.
Denna var nästan 8 månader sedan. I dag som I-klockan river upp katastrofen och efterdyningen av den Mumbai förödelsen på TV:N från mitt hem- near modellerar townen, Lahore, I-försök till fattningsförmågan som signifikansen av det formulerar: ”LokalBombay grabb! ”
Gjorde vad mig att koppla involuntarily från min vanliga Punjabized Lahori Urdu till stads- talspråkliga Bambaya Hindi?
Var det det in dessa förgångna 6 år, efter att gå från högskolan i Förenta staterna tillbaka, den mest tiden som jag hade spenderat i några förlägger, förutom Lahore, var i Bombay?
Eller därför att några av min mest nära pals under de fyra oförglömliga år på Trinityhögskolan, USA var Mumbaikars? De var ien stora partier av vår förhållandevis små, yet olika södra asiatiska gemenskap, var vi var alla fiender, vänner och grann samtidigt! Illviljan som underhåller vår särskiljande medborgare och politiska ethos som pakistanier, indier, Nepalis och Bangladeshis, var vi stramt för `- desi för sticka en sammansatt liga.', Vårt kamratskap var så fast att vi delade något och allt under sunen; frånsett underwears! Och yet oss hade värmt debatter, och slagsmål utfärdar på att spänna från Kashmir till majoritarianismen till communalismen. Ironically är det sist minnet, som jag har av Trinity, av indiskt vänatt torka river av his synar, stunder som jag kasta en blick till och med baksidaen beskådar avspeglar av caben som tar mig till flygplatsen.
Eller var rota av min Bombay brytning ett överdrivet bantar av Bollywood? Jag minns, när mest ungar höll ögonen på tecknad film för den Mickey musen, mig fängslades mer i en Deewar eller en Sholay!
Kanske alla av ovannämnt, men något mer!
***************************************************
”Så, mitt älsklingbaksidahem skriver till mig och önskar att veta vad detta gal. i fångna Bombay att hon inte har fått. Så rättvis I skriver tillbaka till hennes och något att säga, Nothin', honung. Hon endast har fått det här!”, Alvah Cecil Bessie
ja. Förmiddag I ett fött och födde upp stolt pakistanska Lahori, som är unapologetically och vanvettigt förälskad med Bombay med inga skrupel i ordstävet, som igen och igen! I motsats till min förälder utveckling, som var bördig mitt av delningsbakruset, är min Pakistaniat (identitet som en pakistanier) det okända som den är rättvis `anti-Indien'. Efter Lahore är Mumbai min understöder hem, var några av min hinduiska, Muslim, Sikh, kristen- och Parsi vänner bor med deras familjer; var jag har välkomnats unconditionally, i faktumet som orsakar ofta en klyfta mellan olika fastrar och uncles!
”Ali, måste du att komma raksträckan till vårt förlägger från flygplatsen,” något att säga en vän fader.
”Okt, därefter måste du staget med oss som är mer sistnämnd, och tjänstledighet för flygplatsen från vårt att förlägga,” rebut en annan faster!
Sammanträde amongst dem, i endera deras vardagsrum eller sportar bommar för, har har jag också hållit ögonen på och öppet stöttat min pakistanska syrsahjältar under det mest nära av India-Pakistan syrsamatcher. För resten är det den bäst känslan i världen som håller ögonen på den Pakistan takten Indien, när du omges av Indier fläktar på indier smutsar! Emellertid efter alla upphettad sloganeering och patriotiskt ha skanderat, gjorde gick vi vanligt alltid upp ögonblickligen och ut att festa tillsammans på en av de livliga hakfläckar på den Pali kullen. Den känneteckenBombay duggregnet kom med temperaturerna besegrar vidare!
Och detta är vad jag beundrar mest om Bombay. Dess berlock har klarat av även för att genomsyra till och med min ”pakistanska” verklighet, men, utan att förskjuta den.
Right-wing iscensatte tumultar och innate nationalistic snedheter åt sidan, avantgardet kosmopolitiska Mumbaikar, i extrakt, är en relativist - culturally, ethnically och religiously accommodative, illviljan som är ibland mycket innerlig i hans personliga liv. Han kunde även bo i hans Marathi, Gujrati, eller Muslim grannskap, men arbeten, äter, och hängningar ut i en olik liga med släkting lindrar. Multi-cultural och sekulärt, åtminstone i ande och mer och mer att testa hans ingång för att bli en i praktiken som väl. Mest barn som Bombayites mig har kommit across, är också inte i den konstant förnekandet av idén och verkligheten av `Pakistan', i kontrast till deras föregångare.
*********************************************
”Bara jaiseförbudjaoge, jayega för ho för Jabishqtumhein.”, Jagjit Singh (Du ska blivet lik mig, då dig den förälskade nedgången),
är Bombay också staden av min drömmar; tack vare min ockupation (annonsering) och passioner (underhållning, filmar & musik). Onekligen är Mumbai för det egoistically ambitiöst - staden av det lyckat, för det lyckat. Endast två typer av folk bor där: strugglers och stjärnor! Det är desien New York, var konkurrens är uppriktigt hänsynslös och tillfällen finnas i överflöd. Endast begåvning och kapaciteten betyder på avsluta. Jag har personligen erfarit det på talrikt orsakar stundarbetet där; pressa, när vi kasserade dottern av en berömd producent, efter en avskärma har testat, utan att ta any obefogat. En annan tid efter en period med en berömd dirigent, som gav mig återkoppling på min musik, tackade jag honom för hjälpen. Emellertid var hans svar rättframt: ”Mian Ali! Minns en tingbro. I denna stad ingen gör någon favör för någon. Det är all affär.”, Denna är Bombay för dig!
Ändå inte pröva I-förmiddag att antyda i någon avkänning att Bombay är ett utopian paradis som fullständigt är fritt av snedhet, svågerpolitik och korruption. Det har sannerligen alla dessa laster av en typisk södra asiatisk stad i överflöd, men den äktaa talangen och perseverance är kännetecken som värderas högt i Bombay. I en nutshell avskräcker förlägga inte drömmare - ganska utmanar den graden av deras noja! Kanske är det också, varför Bollywood har wholeheartedly, och utan fördom, omfamnade en Nusrat/Rahat Fateh Ali Khan, Ghulam Ali, Atif Aslam, Shafqat Amanat Ali, Ali Zafar, och för en tid sedan, den Javed sheikhen; all pakistanier, men begåvat.
Mumbai är också arrangera var många av min mentorer från guruen Dutt till Sahir till Rafi till Javed Akhtar till Prasoon Joshi har realiserat deras drömmar och jag tävlar med dem som ettbesatt quixotic! Därför har jag klädde med filt alltid en avkänning av att höra hemma för negro spiritual och frändskap med Bombay, utan hänsyn till min pakistanska nationality. Det har varit så mycket som är min som någon indier och däri avkänning, I-känselförnimmelsen, I-förmiddag ”en lokalBombay grabb”!
**********************************************,
”Är det Dawood uppehället i Karachi? Har du sett några terroristläger i Pakistan? Arre har inte dig blev alltid på Tajen eller Oberoien?”,
Dessa dagar Mumbai har avläsnat mig. Ut ur blåtten, yttre, ovidkommande och främling ifrågasätter frågas av några av min Bombay vänner. Queries, som skulle, har kanske gjort mer avkänning hade vart I den pakistanska presidenten eller arméchefen! Tyvärr I-förmiddag precis en annonsman eller på mest ensångare.
Justifiably för ögonblicket, verkar Mumbai plågad, traumatized och men. Så förmiddag I. Ännu har stunder varit mest fruktjuicen, även min uppriktiga medömkan har väck att inte besegra väl med några.
Tidningsrubrikerna sätter det mycket lämpligtvis - ”är 26/11” sannerligen Indien 9/11. Sedan dess ”dela upp i faktorer har Musalmanen” och ”Pakistan” igen tagit prejudikat över all annan saker som jag föreställer. Ytterligare en gång I-förmiddag plötsligt ”annan”; klubbas med de, som jag avskyr lika, om inte mer, sedan de hotar inte endast mitt liv till och med deras recurrent självmordattacker i Pakistan, men också identiteten av gemenskapen som jag tillhörde i denna värld.
”Bhaijaan Oye lekin. Yaar hai för Ye kyabakwaas?”, (Oh-broder. Vad helvetet är denna dude?), Ibland nu, för I som känselförnimmelsenågot liknande också tillbaka svarar på Indien i min Lahori brytning. Jingoism är ett drag som finnas i överflöd på båda sidor av gränsa. Men alla vi kan göra utan det!
Emellertid vet jag, detta ska ögonblick passerar. Sådan spiritless attacker kan inte hota eller omforma min Bombay och dess toleranta soul. Indien `- secularismen' och ska Pakistan begynna `- demokrati' måste att rida ut denna storm som väl. `- Patriotism' som ska nu, måste att finna ett nytt menande och en annan fiende. Både Karam buller och Karam Chand (Karam buller är en känd typisk Muslim, är tag Karam Chand ett hinduiskt känt) som ska, måste att minnas och frammana fasan av 1947 - att inte hugga varje - andra halsar igen, men att lära från vår beklagliga historia och denna tid förena mot galningar som önskar till `delar & härskar' oss igen, huruvida i det känt av `- världsfrihet' eller `- religionen. '
Stunder som jag skriver, har Peshawar och Karachi engulfed med terroristattacker och skjuter för en tid sedan outs. Trauman av den Islamabad Marriot carnagen, som uppstod några månader sedan, är stilla dröja sig kvar. Indiskt flygvapen hyvlar har ”oavsiktligt” skriven in pakistansk luftrum. Flugsmällan Taliban har meddelat förbud på kvinnlig utbildning från Jan 15. Pakistanier samlas minns och laud Benazir Bhutto som lönnmördas allegedly av extremistiska styrkor, på hennes 1st dödårsdag. Och Shiv Sena bränner pakistansk musik Taliban-utformar.
Ändå enligt Facebook, deltar i några vänner från New York City pakistanierhållvakan för Mumbai offer, förmiddagen för stunder som I är tänkande om marin- drev, och auraen som det utsöndrar, när speciellt du har en beskåda från Oberoien.
Lahore för nu, står vid Mumbai.
**********************************************
Författare är en annonsman, för närvarande arbete på hans solo musikalbum, och en filma skrivar. Han kan nås på khanshahvar@gmail.com
Я буду самолюбивым пакистанским Lahori в влюбленности с Bombay!
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Босс SHAHVAAR АЛИ
KHAN «Haan. Простая дорога Carter hai ka jaane Bandra ko….» (Hey босс, мне нужно пойти к дороге Bandra… Carter) я nonchalantly сказал нашего водителя, Aslam, после get out международного аэропорта Chhatrapati Shivaji в Mumbai.
Мое Lahori рекламируя коллегаов сопровождали меня для этого определенного всхода пленки объявления показалось довольно изумленным. «Dude, вы звучаете как местная ванта Bombay! »
Я как раз прореагировал с offhanded smirk, по мере того как я был более заинтересован в освещении что сигарета, котор я имел отчаянно хотела курить с take off от Lahore.
Это было почти 8 месяцев тому назад. Сегодня по мере того как я наблюдаю катастрофу и отаву unravel mayhem Mumbai на TV от моего домашнего почти модельного городка, Lahore, я пытаюсь схватить значение той фразы: «Местная ванта Bombay! »
Сделало мной переключатель непроизвольно от моего обычного Punjabized Lahori Urdu к урбанскому разговорноому-народн Bambaya Hindi?
Было оно т внутри эти прошлый 6 лет, с возвращающ от коллежа в Соединенных Штатах, большинств время которое я потратил в любом месте, вне Lahore, находилось в Bombay?
Или потому что некоторые из моих самых близких pals во время тех 4 unforgettable лет на коллеже троицы, США были Mumbaikars? Ими было большое часть нашей относительно малой, но разнообразной южной азиатской общины, где мы были противниками, друзьями и соседями всеми в то же самое время! Несмотря на поддержание наших своеобразнейших национальных и политических ethos как пакистанцы, индейцы, Nepalis и Bangladeshis, мы были плотно шатией desi `вязать составной.' Наш дух товарищества был настолько тверд что мы делили что-нибыдь и все под солнцем; отдельно от underwears! And yet мы имели оживленные прения и драки на вопросах колебаясь от Кашмира к majoritarianism к communalism. Иронически, последняя память которую я имею троицы индийского друга, котор обтирать срывает его глаза, пока я мельком взглянул через зеркала заднего обзора кабины принимая меня к авиапорту.
Или было корнем моего акцента Bombay чрезмерно диетпитание Bollywood? Я вспоминаю когда большинств малыши наблюдали шаржи мыши Mickey, я больше был engrossed в Deewar или Sholay!
Возможно все вышеуказанное, но что-то больше!
***************************************************
«Так, дом задней части солншышка пишет к мне и хочет знать этот галлон в полученном Bombay что она не получала. Так я как раз пишу back to она и говорю, Nothin', мед. Только она has got оно здесь!» Alvah Сесиль Бесси
да. Я буду born и разведенным самолюбивым пакистанским Lahori, которое находится unapologetically и сумашедше в влюбленности с Bombay без qualms в говорить то снова и снова! Не похоже на моим родителям' поколению родились в midst похмелья перегородки, мое Pakistaniat (тождественность как пакистанец) за быть справедливым `anti-Индией'. После Lahore, Mumbai будет моим вторым домом, где некоторые из моих друзей индусских, мусульманских, Sikh, Кристиан и Parsi живут с их семьями; где я был приветствован безусловно, в действительности часто причиняя rift между по-разному тетушками и дядюшками!
«Али, вы должны прийти прямо к нашему месту от авиапорта,» говорит отцу друга.
«Одобренн, после этого вы должны остаться с нами более поздно и выйти для авиапорта от нашего места,» rebuts другая тетушка!
Сидящ amongst они, в или их living комнатах или адвокатских сословиях спортов, я также наблюдал и открыто поддерживал моих пакистанских героев сверчка во время самого близкого спичек сверчка Инди-Пакистана. By the way, будет самым лучшим ощупыванием в мире наблюдая удар Индию Пакистана когда вы окружены индийскими вентиляторами на индийской почве! Однако, после весь нагретый sloganeering и патриотический chanting, мы обычно всегда составили немедленно и go out к партии совместно на одном из тех юля висим вне пятна на холме Pali. Морось Bombay характеристики принесла температуры более далее вниз!
И это я восшхищаю большую часть о Bombay. Its charm has managed to even permeate through my “Pakistani” reality, but without offsetting it.
Right-wing проектированными бунтами и innate националистическими смещениями в сторону, авангард космополитическое Mumbaikar, in essence, будут relativist - культурно, этнически и вероисповедно accommodative, несмотря на иногда быть очень набожны в его личной жизни. Он смог даже жить в его Marathi, Gujrati, или мусульманском районе, но работает, ест и висит вне в разнообразной шатии с относительной легкостью. Multi-культурно и светско, по крайней мере в духе, и все больше и больше испытывать его порог для того чтобы стать одним in practice также. Большинств детеныши Bombayites, котор я come across не нахожусь также в постоянн запирательстве идеи и реальности `Пакистана', in contrast to их предшественницы.
*********************************************
«Простое jaoge запрета jaise, jayega ho tumhein ishq Jab.» Jagjit Singh (Вы станете как я, когда вы падаете в влюбленность)
Bombay будет также городом моих сновидений; из-за моего занятия (рекламировать) и страстей (зрелищности, пленки & нот). Undeniably, Mumbai для egoistically честолюбивого - город успешно, для успешно. Только 2 типа людей живут там: strugglers и звезды! Это будет нью-йорком desi, где конкуренция задушевно ruthless и возможности изобилуют. Только способность и представление имеют значение на конце. Я лично испытывал то на многочисленнLp случаях пока работающ там; как только мы излучили дочь известного производителя после испытания экрана без принимать любое unwarranted надавите. Другое время, после встречи с известным директором нот, который давал мне обратную связь на моем нот, я возблагодарил его для помощи. Однако, его реакция была тупа: «Али mian! Вспомните одно bro вещи. В этом городе, no one делает любую благосклонность для любого. Будет всем делом.» Это будет Bombay для вас!
Однако, я не пытаюсь подразумевать в любом чувстве что Bombay будет утопическим раем вполне свободно смещения, семейственности и развращения. Оно деиствительно имеет все эти вице типичного южного азиатского города в обилии, но неподдельными талантливостью и упорством будут характеристики высоки оцененные в Bombay. В nutshell, место не обескураживает фантазеров - довольно оно бросает вызов размер их сумасшествия! Возможно, то также почему Bollywood имеет громогласн, и без предубежденности, обняло Nusrat/Rahat Fateh Али Khan, Ghulam Али, Atif Aslam, Shafqat Amanat Али, Али Zafar, и недавн, Sheikh Javed; все пакистанцы, но небездарно.
Mumbai будет также этапом где много из моих менторов от Guru Dutt к Sahir к Rafi к Javed Akhtar к Prasoon Joshi осуществляли их сновидения и я подражаю им как собственн-преследованное quixotic! Поэтому, я всегда чувствовал чувство духовный принадлежать и сродство с Bombay, regardless of моя пакистанская национальность. Это было как много шахтой как нисколько инец и в том чувстве, я чувствует, я будет «местной вантой Bombay»!
**********************************************
«Находится прожитие Dawood в Karachi? Вы видели лагеря террориста в Пакистане? Arre, не имеет вас всегда оставалось на Taj или Oberoi?»
These days Mumbai имеет estranged я. Из голубого, extraneous, нерелевантные и alien вопросы спрашиваются некоторыми из моих друзей Bombay. Queries возможно сделали бы больше чувства имели I, котор будут пакистанским президентом или вождем армии! Несчастливо, я справедлив человек объявления или на большинств сочинител-певица.
Закономерно, на момент, Mumbai кажется замученным, травмированным и ушибленным. Так am i. Пока, пока большая часть была cordial, даже мои heartfelt сочувствия не шли вниз наилучшим образом с несколько.
Headlines газеты кладут его очень aptly - «26/11» будет деиствительно Индией 9/11. Since then, фактор «Musalman» и «Пакистана» снова принимал прецедент над всеми другими вещами, котор я представляю. Еще раз, я неожиданно «другим»; был разбил с теми я detest равн, if not больше, в виду того что not only они угрожают моей жизни через их возвратные нападения суицида в Пакистане, но также тождественности общины, котор я принадлежу к в этому миру.
«Lekin Oye bhaijaan. Hai bakwaas kya Ye yaar?» (Брат Oh. Черт возьми этот dude?) Иногда теперь, я также чувствую как retorting назад на Индии в моем акценте Lahori. Jingoism будет trait найденный в обилии на обеих сторонах граници. Но мы можем все сделать без его!
Однако, я знаю, этот момент пройду. Такие spiritless нападения не могут угрожать или преобразовывать моего Bombay и своей веротерпимой души. Secularism `Индии' и `Пакистана насцентное народовластие' выдержать этот шторм также. Патриотизм `' теперь найти новую смысль и другой противника. И гам Karam и Karam Chand (гамом Karam будет типичное мусульманское имя, пока Karam Chand будет индусским именем) вспомнить и evoke ужас 1947 - не хлестать каждое - других горл снова, но выучить от нашей regrettable истории и этого времени соединяют против маниаков которые к `разделяют & управляют' нами снова, хотят ли in the name of свобода мира `' или вероисповедание `. '
Пока я пишу, Peshawar и Karachi недавн были engulfed с нападениями террориста и снимают выходы. Trauma carnage Islamabad Marriot что о несколько месяцев тому назад все еще медлит. Индийские плоскости Военно-воздушных сил имеют «невольно» вписанный пакистанский airspace. Swat Taliban объявлял запрет на женском образовании начиная с 15-ого янв. Пакистанские массы вспоминают и хвалят Benazir Bhutto, allegedly assassinated экстремистские силы, на ее 1-ой годовщине смерти. И Shiv Sena горит пакистанский Taliban-тип нот.
Однако, согласно Facebook, немного друзей от New York City присутствуют на владении Vigil пакистанцов для жертв Mumbai, пока я думаю о морском приводе и ауре, котор он exudes, специально когда вы имеете взгляд от Oberoi.
Lahore, для теперь, готовит Mumbai.
**********************************************
Сочинитель будет человек объявления, в настоящее время работая на его сольном альбоме нот и сценарии пленки. Его можно достигнуть на khanshahvar@gmail.com
Ik ben een trotse Pakistaanse Lahori in liefde met Bombay!
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
SHAHVAAR ALI KHAN
„Haan werkgever. Zuiver van Kahai van koBandra jaane Road van Voerman….“ (Werkgever Hey, moet ik naar Road van Bandra gaan… Voerman) ik nonchalantly vertelde onze bestuurder, Aslam, na het weggaan van de Internationale Luchthaven van Chhatrapati Shivaji in Mumbai.
Mijn adverterende collega's Lahori die me voor deze bepaalde spruit begeleidden van de advertentiefilm schenen vrij verbaasd. „Dude, u klinkt als een lokale kerel van Bombay! “
Ik reageerde enkel met offhanded smirk, aangezien ik meer geinteresseerd was in verlichting die de sigaret die ik desperately had willen om sinds het opstijgen van Lahore roken.
Dit was bijna 8 maanden geleden. Vandaag aangezien het horloge van I de catastrofe en de nasleep van de verminking Mumbai op TV van mijn huis dichtbij ModelStad ontrafelt, Lahore, probeer ik om de betekenis van die uitdrukking te begrijpen: De „lokale kerel van Bombay! “
Wat me maakte onwillekeurig van mijn gebruikelijke Punjabized Lahori Urdu op stedelijke informele Bambaya Hindi overschakelen?
Was was het dat in deze afgelopen 6 jaar, sinds het terugkeren van universiteit in de Verenigde Staten, de meeste tijd dat ik in om het even welke plaats, buiten Lahore had besteed, in Bombay?
Of omdat sommige van mijn dichtste pals tijdens die vier onvergetelijke jaren bij de Universiteit van de Drievuldigheid, de V.S. Mumbaikars waren? Zij waren de massa van onze vrij kleine, nog diverse Zuid- Aziatische gemeenschap, waar wij vijanden, vrienden en tezelfdertijd buren allen waren! Ondanks het handhaven van onze distinctieve nationale en politieke ethos als Pakistani, Indiërs, Nepalis en Bangladeshis, waren wij breien strak samengestelde `desitroep.' Onze camaraderie was zo stevig dat wij om het even wat en alles onder de zon deelden; behalve underwears! En toch hadden wij debatten en strijden op kwesties verwarmd die van Kashmir tot majoritarianism aan communalism gaan. Ironisch, het laatste geheugen dat ik van Drievuldigheid heb is van een Indische vrienden afvegende scheuren van zijn ogen, terwijl ik door de achtermeningsspiegel van de cabine keek die me neemt aan de luchthaven.
Of was de wortel van mijn accent van Bombay een bovenmatig dieet van Bollywood? Ik herinner toen de meeste jonge geitjes op de beeldverhalen letten van de Muis Mickey, was ik meer in beslag genomen in een Deewar of een Sholay!
Misschien alle bovengenoemd, maar iets meer!
***************************************************
„Zo, schrijft mijn liefjerug naar huis aan me en wil weten wat deze gal in gekregen Bombay geen dat zij heeft gekregen. Zo schrijf ik enkel terug naar haar en zeg, Nothin', honing. Slechts hier heeft zij het!“ Alvah Cecil Bessie
ja. Ik ben een geboren en gekweekte trotse Pakistaanse Lahori, die unapologetically en gek in liefde met Bombay zonder qualms in het zeggen dat opnieuw en opnieuw is! In tegenstelling tot mijn ouders' generatie die in het midden van de verdelingskater geboren waren, is mijn Pakistaniat (identiteit als Pakistani) voorbij het zijn enkel `anti-India'. Na Lahore, is Mumbai mijn tweede huis, waar sommige van mijn Hindoes, Moslim, Sikh, Christelijk en vrienden Parsi met hun families leven; waar ik onvoorwaardelijk ben verwelkomd, in feite vaak veroorzakend een spleet tussen verschillende tantes en ooms!
„Ali, u moet rechtstreeks aan onze plaats uit de luchthaven komen,“ zegt de vader van een vriend.
„O.k., dan moet u met ons blijven later en voor de luchthaven van onze plaats weggaan,“ legt een andere tante weer!
Zittend onder hen, in of hun woonkamers of sportenstaven, heb ik ook openlijk op mijn Pakistaanse veenmolhelden tijdens dichtst van India-Pakistan veenmolgelijken gelet en gesteund. Door de manier, is het het beste vindend in de wereld die op Pakistan let India sla wanneer u door Indische ventilators op Indische grond wordt omringd! Nochtans, na al het verwarmde sloganeering en het patriotic chanting, maakten wij gewoonlijk altijd omhoog onmiddellijk en gingen aan partij uit bij één van druk die hangen samen uit vlekken bij Heuvel Pali. De kenmerkende motregen van Bombay verlaagde verder de temperaturen!
En dit is wat ik de meesten over Bombay bewonder. Zijn charme is om zelfs door mijn „Pakistaanse“ werkelijkheid, maar zonder het compenseren van het erin geslaagd te doordringen.
De rechtse gebouwde rellen en ingeboren nationalistische biases opzij, de avantgarde kosmopolitische Mumbaikar, in wezen, zijn een relativist - cultureel, etnisch en godsdienstig accommodative, ondanks soms zeer godsvruchtig het zijn in zijn persoonlijk leven. Hij kon zelfs in zijn Marathi, Gujrati, of Moslimbuurt, maar werken leven, eet en hangt uit in een diverse troep met relatief gemak. Multicultureel en seculair, op zijn minst in geest, en meer en meer het testen van zijn drempel om één te worden in de praktijk eveneens. Het meeste jonge Bombayites ben ik over ben niet ook in constante ontkenning van het idee en de werkelijkheid van `Pakistan', in tegenstelling tot hun voorgangers gekomen.
*********************************************
„Zuiver jaise verbod jaoge, Jab ishq tumhein ho jayega.“ Jagjit Singh (U zult als me worden, wanneer u in liefde) valt
Bombay is ook de stad van mijn dromen; wegens mijn beroep (reclame) en hartstochten (vermaak, film & muziek). Onbetwistbaar, is Mumbai voor egoistically ambitieus - de stad van succesvol, voor succesvol. Slechts twee soorten mensen leven daar: strugglers en sterren! Het is desi New York, waar de concurrentie oprecht ruthless is en de kansen rijk zijn. Geschiktheid slechts en prestatieskwestie aan het eind. Ik heb persoonlijk dat bij talrijke gelegenheden terwijl daar het werken ervaren; zodra wij de dochter van een beroemde producent na een het schermtest verwierpen zonder enige ongerechtvaardigde druk te nemen. Een andere tijd, nadat een zitting met een beroemde muziekdirecteur, die me gaf op mijn muziek terugkoppelt, dankte ik hem voor de hulp. Nochtans, was zijn reactie bot: „Mian Ali! Herinner één dingsbro. In deze stad, doet niemand om het even welke gunst voor iedereen. Het is al zaken.“ Dit is Bombay voor u!
Niettemin, probeer ik om te impliceren in geen betekenis dat Bombay een utopian paradijs volledig vrij van bias, nepotisme en corruptie is. Het heeft inderdaad al deze ondeugden van een typische Aziatische stad van het Zuiden in overvloed, maar het echte talent en de volharding zijn kenmerken die hoogst in Bombay worden getaxeerd. In een notedop, ontmoedigt de plaats geen dreamers - daagt het eerder de omvang van hun waanzin uit! Misschien, is dat ook waarom Bollywood van ganser harte heeft, en onder voorbehoud, omhelste een Nusrat/Rahat Fateh Ali Khan, Ghulam Ali, Atif Aslam, Shafqat Amanat Ali, Ali Zafar, en onlangs, Sjeik Javed; alle Pakistani, maar begaafd.
Mumbai is ook het stadium waar veel van mijn mentors van Guru Dutt aan Sahir aan Rafi aan Javed Akhtar aan Prasoon Joshi hun dromen hebben gerealiseerd en ik streef hen als zelf-geobsedeerde als een Don Quichot na! Daarom heb ik altijd een betekenis van het geestelijke behoren en affiniteit tot Bombay, ongeacht mijn Pakistaanse nationaliteit gevoeld. Het is zo veel mijn zoals om het even welke Indiër geweest en in die betekenis, voel ik, ben ik een „lokale kerel van Bombay“!
**********************************************
„Is het leven Dawood in Karachi? Hebt u om het even welke terroristenkampen in Pakistan gezien? Arre, heeft niet u altijd bleef in Taj of Oberoi?“
Deze dagen is Mumbai me vervreemd. Uit de blauwe, vreemde, onbelangrijke en vreemde vragen worden gevraagd door sommige van mijn vrienden van Bombay. De vragen die misschien meer steek zouden gehouden hebben hadden I de Pakistaanse Voorzitter of de legerleider! Jammer genoeg, ben ik enkel een advertentiemens of hoogstens een schrijver-singer.
Verantwoord, voorlopig, schijnt Mumbai anguished, getraumatiseerd en gekwetst. Zo am I. Maar toch terwijl de meesten hartelijk zijn geweest, zelfs mijn heartfelt zijn commiserations niet onderaan goed met enkelen gegaan.
De krantenkrantekoppen zetten het zeer passend - „26/11“ is inderdaad India 9/11. Sedertdien heeft de factor van „Musalman“ en van „Pakistan“ opnieuw precedent over alle andere dingen genomen die ik heb vertegenwoordigd. Nogmaals, ben ik plotseling „andere“; wordt geknuppeld met die die ik eveneens, als niet meer verafschuw, aangezien niet alleen zij mijn leven door hun terugkomende zelfmoordaanvallen in Pakistan bedreigen, maar ook de identiteit van de gemeenschap behoor ik tot in deze wereld.
„Bhaijaan Oye lekin. Ye yaar hai van kyabakwaas?“ (Oh broer. Wat de hel dit dude? is) Soms nu, voel ik ook als het repliceren terug in India in mijn accent Lahori. Jingoism is een trek die in overvloed aan beide kanten van de grens wordt gevonden. Maar wij kunnen allen zonder het doen!
Nochtans, weet ik het, zal dit ogenblik overgaan. Dergelijke spiritless aanvallen kunnen mijn Bombay en zijn verdraagzame ziel bedreigen of omzetten niet. `Secularism van India' en de ontluikende democratie `zullen van Pakistan' dit onweer moeten eveneens doorstaan. `Het patriottisme zal' nu een nieuwe betekenis en een andere vijand moeten vinden. Zowel zullen Karam DIN als Karam Chand (Karam DIN is een typische Moslimnaam, terwijl Karam Chand een Hindoese naam) is de zich verschrikking van 1947 herinneren en moeten oproepen - elkaars kelen niet verenigt snijden zich opnieuw, maar van onze bedroevende geschiedenis en dit keer leren tegen maniacs die aan `verdelen & beslissen' ons opnieuw, hetzij in naam van `wereldvrijheid' of godsdienst `willen. '
Terwijl ik schrijf, zijn Peshawar en Karachi onlangs overspoeld met terroristenaanvallen en spruit outs. Het trauma van carnage van Islamabad Marriot die een paar maanden voorkwam geleden treuzelt nog. De Indische Luchtmachtvliegtuigen hebben „per ongeluk“ ingegaan Pakistaans luchtruim. Swat Taliban heeft verbod op vrouwelijk onderwijs vanaf 15 Januari aangekondigd. De Pakistaanse massa's herinneren en loven Benazir Bhutto, die naar verluidt door extremistische krachten, op haar 1st doodsverjaardag wordt vermoord. En taliban-Stijl van de muziek van de brandwonden van Shiv Sena de Pakistaanse.
Niettemin, volgens Facebook, wonen een paar vrienden van de Stad van New York de Greep Vigil van Pakistani voor Slachtoffers Mumbai bij, terwijl ik over Mariene Aandrijving en het aura denk het afscheidt, vooral wanneer u een mening van Oberoi hebt.
Lahore, voor nu, bevindt zich door Mumbai.
**********************************************
Is de schrijver een advertentiemens, momenteel solo werkend aan zijn muziekalbum en een filmmanuscript. Hij kan bij khanshahvar@gmail.com worden bereikt
أنا [لهوري] فخورة باكستانيّ في حالة حبّ مع بومباي!
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
[شهفر] علي [كهن]
"[هن] رئيس. مجرّدة [كو] [بندرا] [جن] [كا] [هي]… كارتر طريق." (هاي رئيس, يحتاج أنا أن يذهب إلى [بندرا]… كارتر طريق) أنا [نونشلنتلي] قلت سائقتنا, [أسلم], بعد يطلع من [شهتربتي] [شيفجي] مطار دوليّة في [مومبي].
بدا [لهوري] ي يعلن زميلات الذي كان رافقني ل هذا خاصّة إعلان فيلم إطلاق النار الى حدّ بعيد يذهل. "متأنقة, يصوّت أنت مثل محلّية بومباي شدادة! "
تجاوب أنا فقط مع [أفّهندد] [سميرك], بما أنّ أنا كنت أكثر راغبة في إنارة أنّ سيجارة أنا تلقّيت بيأس أراد أن يدخّن منذ [تك وفّ] من لاهور.
هذا كان تقريبا 8 شهور [أغو]. اليوم بما أنّ أنا أراقب الكارثة والنتيجة من [مومبي] تشويه حللت على تلفزيون من مدينتي بيتيّ قريبة نموذجيّة, لاهور, يحاول أنا أن يمسك الأهمية من أنّ عبارة: "محلّية بومباي شدادة! "
ماذا جعلني مفتاح دون قصد من [بونجبيزد] ي معتادة [لهوري] [أوردو] إلى [بمبا] مدنيّة عاميّة [هيندي]?
كان هو أنّ داخل هذا ماض 6 سنون, منذ يرجع من كلية في الولايات المتّحدة الأمريكيّة, ال كثير وقت أنّ أنا كنت قد أنفقت في أيّ مكان, خارج من لاهور, كان في بومباي?
أو لأنّ بعض من صديقاتي قريبة أثناء أنّ أربعة سنون غير منسيّ في ثالوث كلية, [أوسا] كان [مومبيكرس]? هم كانوا الشحن من نا نسبيّا صغيرة, مع ذلك جماعة متنوّعة جنوبيّة آسيويّة, حيث نحن كنّا عدوات, صديقات وجار كلّ [أت ث سم تيم]! على الرغم من يبقي نا مميّزة وطنيّة وطموح سياسيّة كباكستانيّ, هنديات, [نبليس] و [بنغلدشيس], كان نحن بإحكام [نيت] مركّبة `[دس] مجموعة.' كان صداقت حميمةنا هكذا صلبة أنّ نحن شاركنا أيّ شيء وكلّ شيء تحت الشمس; [أبرت فروم] [أوندرورس]! [أند ت] كان نحن قد سخّنّا مناقشات ومعارك على إصدارات يتراوح من كشمير إلى [مجوريترينيسم] إلى [كمّونليسم]. بسخرية, الذاكرة متأخّرة أنّ أنا أتلقّى من ثالوث من صديقة هنديّة يمسح يمزّق باتّجاه آخر أعينه, بينما أنا لمحت من خلال المرآة [رر فيو] من الحجر غمار يأخذني إلى المطار.
أو كان الجذر من ي بومباي نبرة حمية مفرّطة [بولّووود]? أنا أتذكّر عندما كثير جديات راقبوا [ميكي مووس] رسم متحرّك, أنا كان أكثر استغرقت في [ديور] أو [شولي]!
ربّما [ألّ وف ث] آنفة, غير أنّ شيء أكثر!
يكتب ***************************************************
"هكذا, [مي سويثرت] ظهر منزل إلى ي ويريد أن يعرف ماذا هذا [غل] في بومباي يحصل أنّ هو يتلقّى لم يحصل. هكذا [إي] [وريت بك] صحيحة إلى ه ورأي, [نوثين]', عسل. فقط [هف جت] هو هو هنا!" [ألفه] [سسل] [بسّي]
نعم. أنا مولودة و [برد] [لهوري] فخورة باكستانيّ, الذي يكون [أونبولوجتيكلّي] وبجنون في حالة حبّ مع بومباي بلا توعكات في يقول أنّ تكرارا! بخلاف والداتي' جيل أنّ كان [بورن] في الغمرة من الحاجز [هنغفر], [بكيستنيت] ي (هوية كباكستانيّ) إلى ما بعد يكون `صحيحة [أنتي-ينديا]'. بعد لاهور, [مومبي] [سكند هوم] ي, حيث بعض من ي [هيندو], مسلمة, [سكه], مسيحية و [برس] صديقات يعيش مع أسراتهم; حيث أنا يتلقّى يكون رحّبت [أونكنديأيشنلّي], [إين فكت] غالبا يسبّب صدع بين مختلفة عمّات وعمات!
يقول "علي, أنت يضطرّ أتيت رأسا إلى مكاننا من المطار," صديقة أب.
فنّد "حسنة, بعد ذلك أنت ينبغي بقيت مع نا فيما بعد وتركت للمطار من مكاننا," آخر عمّة!
يجلس [أمونغست] هم, في إمّا [ليفينغ رووم] هم أو رياضات قضبان, يراقب أنا يتلقّى أيضا وعلانيّة يساند ي باكستانيّ جدجد بطلات أثناء القريبة من [إيندي-بكيستن] جدجد نظائر. بالمناسبة, هو الإحساس جيّدة في العالم يراقب باكستان نبض هند عندما أحطت أنت بمراوح هنديّة على تربة هنديّة! مهما, عقب [ألّ ث] يسخّن [سلوغنيرينغ] ووطنيّة اصطلح ينشد, نحن عادة دائما حالا وانصرف إلى حزب معا في واحدة من أنّ يستعجل علقت خارجا بقع في [بلي] تل. الصفة بومباي أحضر رذاذ الدرجة حرارة أبعد إلى أسفل!
وهذا ماذا أنا أعجب أكثر حول بومباي. قد أدار فتنته أن حتّى نفذت من خلال ي "باكستانيّ" حقيقة, غير أنّ دون يبعد هو.
محافظة يهندس مشاغبات وإنحرافات فطريّة [نأيشنليستيك] على حدة, الطليعة [مومبيكر] عالميّة, جوهريّا, [رلتيفيست] - ثقافيّا, عرقيّا وبطريقة متديّنة [أكّومّودتيف], على الرغم من أحيانا يكون جدّا مخلصة في حياته شخصيّة. هو استطاع حتّى كنت عشت في ه [مرثي], [غجرتي], أو جوار مسلمة, غير أنّ يعمل, يأكل ويعلق خارجا في مجموعة متنوّعة مع سهولة نسبيّة. [مولتي-كلتثرل] وقرنيّة, على الأقلّ في كحول, وبدرجة متزايدة يختبر عتبته أن يصبح واحدة فعلا أيضا. كثير شباب [بومبيتس] أنا قد تصادفت ليس أيضا في إنكار ثابتة من الفكرة وحقيقة ال `باكستان', خلافا أسلافهم.
*********************************************
"مجرّدة [جيس] حالة حظر [جوج], طعنة [إيشق] [تثمهين] [هو] [جغ]." [جغجيت] [سن] (سيصبح أنت مثل ي, عندما أنت تسقط في حالة حبّ)
بومباي أيضا المدينة من حلمي; واجبة إلى احتلالي (يعلن) وعواطف (ترفيه, فيلم & لون موسيقى). بشكل ممتاز, [مومبي] ل ال [إغيستيكلّي] طموحة - المدينة من الناجحة, للناجحة. يعيش فقط اثنان أنواع الالناس هناك: [ستروغّلرس] ونجوم! هو ال [دس] نيويورك, حيث منافسة يكون بإخلاص قاسية وفرصة يتوافرون. فقط يهمّ أهلية وأداء في النهاية. يختبر أنا يتلقّى شخصيّا أنّ على يتعدّد مناسبات بينما يعمل هناك; ضغطت ما إن نحن رفضنا الابنة من منتج مشهورة بعد شاشة إختبار دون يأخذ أيّ [أونورّنتد]. آخر وقت, بعد جلسة مع مشهورة لون موسيقى مديرة, الذي كان أعطىني تغذية مرتدّة على لون موسيقىي, شكره أنا للمساعدة. مهما, كان إستجابته بليدة: "علي [مين]! تذكّرت واحدة شيء [برو]. في هذا مدينة, يتمّ لا أحد أيّ معروفة ل أيّ شخص. هو كلّ عمل." هذا بومباي ل أنت!
ومع ذلك, لا يحاول أنا أن يتضمّن في أيّ إحساس أنّ بومباي جنة توهّميّة تماما حرّة من إنحراف, محاباة الأقارب وفساد. هو حقّا يتلقّى كلّ هذا رذائل من مدينة نموذجيّة جنوبيّة آسيويّة في وفرة, غير أنّ أصليّة موهبة ومثابرة صفة جدّا يقدّم في بومباي. في [نوتشلّ], لا يثبّط المكان حالمات - بالأحرى هو يتحدّى المدى من حالت جنونهم! ربّما, أنّ أيضا لما [بولّووود] يتلقّى [وهولهرتدلي], ودون ضرر, اعتنق [نوسرت/رهت] [فته] علي [كهن], [غولم] علي, عاطف [أسلم], [شفقت] [أمنت] علي, علي [زفر], ومؤخّرا, [جفد] شيخة; كلّ باكستانيّ, غير أنّ موهوبة.
[مومبي] أيضا المرحلة حيث كثير من مدرباتي من غورو [دوتّ] إلى [سهير] إلى [رفي] إلى [جفد] [أكهتر] إلى [برسون] [جوشي] قد حقّق حلمهم وأنا أحاكيهم ك [سلف-وبسسّد] [قويإكسوتيك]! لذلك, [فلت] أنا يتلقّى دائما إحساس من روحانيّة ينتسب وانجذاب مع بومباي, [رغردلسّ وف] جنسيتي باكستانيّ. هو قد كان مثل كثير منجم لغم بما أنّ أيّ يشعر هندية وفي أنّ إحساس, أنا, أنا "محلّية بومباي شدادة"!
**********************************************
"يكون [دووود] معيشة في كراتشي? يتلقّى أنت ترى أيّ إرهابية مخيمات في باكستان? يتلقّى [أرّ], لا أنت دائما بقي في [تج] أو [أبروي]?"
[ثس دس] قد نفّرني [مومبي]. من الزرقاء, غريبة, لاعلاقيّة وسألت أسئلة غريبة يكون ب بعض من ي بومباي صديقات. تلقّى أسئلة أنّ يتلقّى ربّما جعل كثير إحساس أنا يكان الرئيس باكستانيّ أو الجيش رئيس! لسوء الحظّ, أنا صحيحة إعلان رجل أو في كثير [وريتر-سنجر].
على حقّ, للعزم, يبدو [مومبي] يكرب, يصدم وآذى. هكذا قبل الظّهر [إي.]. بعد, بينما أكثر قد كان [كرديل], حتّى لم يذهب [كمّيسرأيشن] ي مخلصة يتلقّى إلى أسفل جيّدا مع بضعة.
الجريدة يضع عناوين هو جدّا بشكل مناسب - "26/11" حقّا هند 9/11. [سنس ثن], ال "[موسلمن]" و" باكستان" يأخذ عاملة يتلقّى ثانية سابقة على كلّ أخرى أشياء أنا أمثّل. [أنس غين], أنا فجأة ال "أخرى"; يكون ضرب مع أنّ أنّ أنا أكره بالتّساوي, [إيف نوت] أكثر, بما أنّ ليس فحسب هم يهدّدون حياتي من خلال هم معاودة إنتحار هجوم في باكستان, غير أنّ أيضا الهوية من الجماعة أنا أنتسب إلى في هذا عالم.
"[أ] [لكين] [بهيجن]. [ي] [كا] [بكوس] [هي] [ير]?" ([أه] أخ. ماذا الجحيم يكون هذا متأنقة?) أحيانا الآن, يشعر أنا أيضا مثل يردّ إلى الخلف في هند في ي [لهوري] نبرة. [جينغيسم] سمة يؤسّس في وفرة على كلا جوانب من الحافة. غير أنّ نحن يستطيع كلّ أتمّت دون هو!
مهما, يعرف أنا, هذا عزم سيمرّ. هذا هجوم [سبيريتلسّ] يستطيع لا يهدّد أو غيّرت بومباي ي وروحه متساهلة. هند `سيضطرّ [سكلريسم]' وباكستان حديث التّولّد `ديموقراطيّة' جوّيت هذا عاصفة أيضا. `سيضطرّ وطنيّة' الآن وجدت معنى جديدة وآخر عدوة. على حدّ سواء [كرم] سيضطرّ ضجيج و [كرم] [شند] ([كرم] ضجيج اسم نموذجيّة مسلمة, بينما [كرم] [شند] يكون اسم [هيندو]) تذكّرت وأثرت الرعب من 1947 - لا أن يشقّ حلوق [إش-وثر'س] ثانية, غير أنّ أن يعلم من تاريخنا مؤسفة وهذا وقت يوحّد ضدّ [منيك] أنّ يريد إلى `يقسم & يحكم' نا ثانية, ما إذا باسم `عالم حرية' أو `دين. '
بينما أنا أكتب, غمرت بشاوار وكراتشي يتلقّى مؤخّرا يكون مع إرهابية هجوم ويقذف خارجا. الجرح من إسلام أباد [مرّيوت] مذبح أنّ وقع [ا فو مونثس غو] بعد متخلّفة. هنديّة أسطول جوّي حربي يتلقّى طائرات "سهوا" يدخل مجال باكستانيّ. قد أعلن فرقة شرطة خاصة [تليبن] حالة حظر على تربية أنثويّة من يناير - كانون الثّاني 15. يتذكّر ال [مسّ] باكستانيّ ويمجّد [بنزير] [بهوتّو], زعما يغتال ب يتطرّف قوات, على ه [1ست] موت ذكرى. ويحرق [شيف] [سنا] باكستانيّة لون موسيقى [تليبن-ستل].
ومع ذلك, وفقا ل [فسبووك], يحضر [ا فو] صديقات من [نو ورك ستي] باكستانيّ سيطرة [فيجل] ل [مومبي] ضحايا, بينما أنا أكون أفكّر حول إدارة وحدة دفع بحريّة والعبير هو ينزّ, خصوصا عندما أنت تتلقّى منظرة من [أبروي].
يتأهّب لاهور, ل الآن, [مومبي].
**********************************************
الكاتب إعلان رجل, حاليّا يعمل على ه منفردة لون موسيقى ألبوم وفيلم نص. هو يستطيع كنت بلغت في [كهنشهفرغميل.كم]
|
|
| January 17, 2009 | 7:32 AM |
Tags:
pakistan, lahore, lahori, bombay, mumbai, democracy, peace, india, indian, muslim, hindu, nusratfatehalikhan, gurrudutt, atifaslam, film, music, entertainment, advertising, urdu, hindi, love, southasia
|
|
|
Latest Posts
Monthly Archive
Change Language
Tags Archive
advertising atifaslam bombay democracy entertainment film gurrudutt hindi hindu india indian lahore lahori love mumbai music muslim nusratfatehalikhan pakistan peace southasia urdu
Filter By Type
2768 views
|
|
